[FIC] Their room [YUNHOxJAEJUNG] [00-Intro]

Title: Their room
Author: i3e-dwz
Pairing: YUNHOxJAEJUNG
Rating: PG-NC
Genre: ROMANTIC EROTIC 
Part: Intro/08


Theme song : อยากให้ฟังนะ>< 
http://youtu.be/ADmCFmYLns4 {MAROON5 - Never Gonna Leave This Bed}
http://youtu.be/t5Sd5c4o9UM {Katy Perry ft.Kanye West - E.T.}




they're in
Their room 
#inbedseries


เป็นอีกครั้งหนึ่งที่คิมแจจุงกรีดร้องออกมาอย่างกับเด็กสาวในยามที่พวกเขาไต่ถึงจุดสูงสุดของการร่วมรัก ทุกหยาดหยดพุ่งพล่านเปรอะเนื้อตัวของเขาและชายหนุ่มที่ผสานร่างเป็นหนึ่งเดียวกันเต็มไปหมด เมื่อครู่นี้ราวกับพวกเขาลอยคว้างอยู่กลางอากาศและดิ่งลงสู่พื้นอีกครั้งจึงเรียดสติกลับมาสู่โลกแห่งความจริงได้ แท้จริงแล้ววิมานสวรรค์ที่พวกเขารู้สึกก็คือเตียงใหญ่หลังเดิม.... ที่ซึ่ง ‘คิมแจจุง’ และ ‘ชองยุนโฮ’ มักจะสัมผัส ลูบไล้ ล่วงล้ำกกกอดกันอยู่บนนั้นเป็นประจำ 

พวกเขาเป็นผู้ชายทั้งคู่ ....ตามจริงแล้วแจจุงตัวเล็กกว่าหรือเตี้ยกว่าชองยุนโฮไม่มากเท่าไหร่ แต่เมื่อไรที่ตกอยู่ภายใต้อ้อมกอดของชายหนุ่มบ้าพลังวัยยี่สิบสี่ที่ชื่อชองยุนโฮคนนี้แจจุงจะดูตัวเล็กลงไปถนัดตา อาจไม่ใช่ขนาดตัวก็ได้...แต่คงเป็นเพราะสถานะในการ ‘ถูกกอด’ มากกว่าก็เลยทำให้แจจุงที่มักจะสวมบทบาทผู้ออำนวยการที่เคร่งขรึมกลายเป็นเช่นนั้นไปได้...

“เหนื่อยจริงๆเลย” คนพูดที่นั่งอยู่บนตักของอีกฝ่ายค่อยๆเอนตัวลงซบหน้าอกแข็งแรง นานๆทีจะอยู่ในท่านี้จนถึงเส้นชัย..แจจุงรู้สึกว่าตลอดต้นขาไปจนถึงหัวเข่ามันเมื่อยล้าไปหมด ตามหลักแล้วผู้ชายอายุสามสิบเอ็ดนี่ยังไม่เรียกว่าแก่หรอกใช่มั๊ย 
แจจุงเข้าใจว่าพายุสงบแล้ว...แต่ก็ต้องทำความเข้าใจใหม่เสียเลยเมื่อยุนโฮเริ่มที่จะบีบคลึงทั้งเอวและสะโพกของเขาอีกครั้ง ลมหายใจที่เพิ่งกลายเป็นจังหวะปกติเริ่มที่จะถี่เร็วขึ้น บางสิงบางอย่างที่ยังฝังอยู่ตั้งแต่แรกก็ชักจะปรับสภาพมาเป็นอะไรที่พร้อมใช้งานได้อีกครั้งแล้ว...

“พอได้แล้วยุนโฮ...”

“คุณก็รู้นี่ว่าผมหยุดไม่ได้แล้ว” ยุนโฮกระซิบข้างหู เริ่มสวนสะโพกแทรกลึกเข้าไปในร่างอันน่าหลงใหลอีกครั้ง “ดีจังเลยแจจุง”

จะยันตัวขึ้นนั้งแล้วลุกหนีออกไปแต่ทั้งแขนและขาก็สั่นไม่มีแรง แจจุงทำอะไรไม่ได้เลยได้แต่พยายามต่อไป

“จะไปไหนครับ”

“ตีห้าแล้ว...” 

ปกติแจจุงจะตื่นตีห้าและใช้เวลาประมานหนึ่งชั่วโมงเพื่อเตรียมตัวก่อนจะออกจากบ้านไป เขาไม่ค่อยกินอะไรเป็นชิ้นเป็นอันในตอนเช้านอกจากกาแฟดำแก้วใหญ่แค่แก้วเดียว กิจวัตรอย่างนี้เริ่มเกิดขึ้นตอนที่เขาคิดได้ว่าการตื่นเช้าๆทุกวันมันน่าจะดีกว่าที่จะต้องไปติดแหง่กอยู่บนถนนในชั่วโมงเร่งด่วนอย่างที่เคยเป็นมาก่อน

“ตีห้าแล้วไง?”

“ฉันต้องไปทำงาน”

“แป๊บเดียวเอง...สมมุติว่าวันนี้คุณตื่นสายก็แล้วกัน เดี๋ยวผมขับรถไปส่งก็ได้” คนเจ้าเล่ห์บวกเห็นแก่ตัวเล็กน้อยยื่นข้อเสนอ แต่แจจุงก็ส่ายหน้าพรืด ยังคงพยายามจะพาตัวเองออกมาจากตรงนั้นให้ได้

“ไม่เอา..”

“แจจุง~~”

“ยุนโฮ วันนี้ฉันมีพรีเซ้นท์”

“จำไม่ได้หรอว่าครั้งที่แล้วก่อนคุณเข้าพรีเซ้นท์เรายังแอบมีอะไรกันในห้องน้ำอยู่เลย...แล้วงานของคุณได้รับเลือกด้วย” ยุนโฮยังฟอนเฟ้นต่อไป สองมือบีบเนินเนื้ออิ่มที่สะโพกแยกออกจากกัน...พาตัวเองเข้าไปหาแจจุงได้ลึกมากกว่าเดิม เขารู้ดีว่าแจจุงของเขาเหนื่อยเต็มทีแล้วแต่ก็อย่างว่านั่นแหละ ...เขาหยุดไม่ได้แล้วจริงๆ

“ยังจะ....พูด...อยู่ได้....อ๊า...ไม่นะ!” ยุนโฮพลิกตัวเองขึ้นมาอยู่ด้านบนเขาเอ็นดูสีหน้าหงุดหงิดเล็กๆของแจจุงจนใจสั่น อยากจะโถมตัวพุ่งเข้าใส่สุดแรงจริงๆให้ตาย

“สองอาทิตย์ที่ผ่านมาคุณไม่คิดถึงผมบ้างหรือไง”

“ก็คิดถึงเธอจะตายอยู่แล้ว~~ แต่ฉันต้องไปทำงาน..” 

สองอาทิตย์ก่อนหน้านี้ยุนโฮทำหน้าที่เป็นลูกที่ดีไปธุระที่เมืองไทยกับแม่ ครั้งแรกเขาปฏิเสธเสียงดังฟังชัดว่าไม่ไปด้วยเหตุผลที่ว่าเขาไม่อยากห่างแจจุงแต่ใครก็ฟังรู้ว่ามันช่างเป็นเหตุผลที่ไร้น้ำหนักเหลือเกินแจจุงก็คิดแบบนั้นก็เลยเกลี้ยกล่อมจนพ่อตัวโตยอมไป แจจุงบอกยุนโฮว่าเมืองไทยอยู่แค่นี้เอง..แถมยังรับปากว่าจะจัดกระเป๋าให้ด้วย 
ยุนโฮอาลัยอาวรณ์มากกว่าจะยอมลงจากรถตอนที่อยู่สนามบิน เขาค่อนข้างงี่เง่าที่อยู่ๆก็จะทำนิสัยเหมือนเด็กแล้วก็เปลี่ยนใจกะทันหัน เพราะอย่างนั้นแจจุงก็เลยต้องเป็นฝ่ายจูบลาก่อน เมื่อยุนโฮงี่เง่าอีกก็จูบอีก...บ่ายวันนั้นก็เลยต้องเข้าออฟฟิศในสภาพปากเจ่อนิดหน่อยแต่ทุกอย่างก็เป็นปกติเมื่อแจจุงบอกกับทุกคนที่ถามถึงริมฝีปากสุดเซ็กซี่นั่นว่า “ก็ปกติดีนี่ครับ”

“คุณมันใจร้าย...ตั้งสองอาทิตย์เชียวนะ”

“แต่เราก็มีเซ็กส์โฟน..”

“มันไม่ได้อารมณ์เท่าของจริงสักหน่อย หรือคุณว่าได้?”

“ก็..อ๊า.....ข้างใน....ยุนโฮ....ยุนโฮ.....” ยังไม่ทันได้ตอบอะไรยุนโฮ แจจุงก็มีอันต้องเกิดอาการบางอย่าง ทั้งสะบัดผมชื้นเหงื่อไปมาพร้อมๆกับที่ปากร้องเรียกยุนโฮจากความรู้สึกซ้ำแล้วซ้ำเล่า 

“คุณตอบว่าไม่ได้..” ยุนโฮทำอย่างที่คิดมานาน เขายึดสะโพกขาวไว้มั่นแล้วโถมแรงใส่แจจุงจนเกิดเสียง มองดูแจจุงที่สะเทือนไหวด้วยความรักของเขาแล้วยิ่งรู้สึกว่าไม่พอ

“โอ...ฉัน....ไม่ไหว....ช่วยที.....” คนที่กำลังถูกรักอย่างถึงใจหันไปที่หน้าต่างบานใหญ่ เวลากลางวันกำลังเข้ามาแทนที่เวลากลางคืน การร่วมรักด้วยความคิดถึงมันก่อความสุขให้จนลืมวันและเวลาไปแล้วจริงๆ

.
.


ชีวิตคู่ในแต่ละวันดำเนินไปอย่างเรียบง่าย... 
หลังจากแจจุงหย่ากับภรรยาที่ใครๆก็ว่าแสนดีแล้ว เขามักจะขลุกอยู่ที่เพนท์เฮาส์สุดหรูของยุนโฮเมื่อเสร็จงานที่น่าเบื่อทั้งหลาย พวกเขาช่วยกันทำมื้อเย็น ทำความสะอาดบ้านบ้าง...ร่วมรักกันบนเตียงหลังเดิมนอนกอดกันใต้ผ้านวมเนื้อดี มีความอบอุ่นที่รับรู้ได้กันเพียงสองคนอบอวลอยู่ในบรรยากาศเสมอ 
ตอนเช้าแจจุงจะออกไปทำงาน ถ้ายุนโฮอยู่บ้านเขาอาจจะเล่นเกม ดูหนังแอคชั่น หรือไม่ก็นอนทั้งวัน แต่ถ้าออกไปข้างนอก...เขาอาจจะแวะเวียนไปดูรถรุ่นใหม่ๆ หาซื้ออุปกรณ์ถ่ายรูป ซื้อเสื้อผ้าเท่ห์ๆสักชุด หรือของฟุ่มเฟือยสักชิ้นสองชิ้นมาให้แจจุงบ่นเพลินๆหูตอนที่กลับมาถึงบ้าน 

...เนื่องจากเป็นคนที่มีชื่อในวงสังคมข่าวการคบหาของทั้งสองคนเริ่มที่จะแพร่สะพัดแต่ไม่ว่าอย่างไรทั้งคู่ก็ไม่ชอบที่จะออกงานและตกเป็นเป้าสายตาของใคร ยุนโฮไม่ชอบที่ได้ยินเสียงติฉินนินทาของใครต่อใคร แจจุงก็ไม่ชอบเสียงวิพากษ์วิจารณ์แส่สอดน่ารำคาญ ที่แห่งนี้จึงเป็นที่เฉพาะและเป็นของเขาทั้งคู่ ไม่มีใครเข้ามายุ่มย่ามให้วุ่นวายใจ จะทำอะไรตรงไหนก็ได้... ในห้องนี้


TBC

.......................