[FIC] Their room [YUNHOxJAEJUNG] [02]

Title: Their room
Author: i3e-dwz
Pairing: YUNHOxJAEJUNG
Rating: PG-NC
Genre: ROMANTIC EROTIC 

Part: 02/08

Theme song : อยากให้ฟังนะ>< 
http://youtu.be/ADmCFmYLns4 {MAROON5 - Never Gonna Leave This Bed}
http://youtu.be/t5Sd5c4o9UM {Katy Perry ft.Kanye West - E.T.}


“สงสัยว่าจะไม่ได้กลับมาซะนาน...ผมเพิ่งจะรู้เหมือนกันนะครับว่าที่โซลก็มีร้านอาหารญี่ปุ่นที่อร่อยขนาดนี้อยู่ด้วย” 

“ผมกับผอ.คิมก็ยินดีเช่นกันครับที่ทากาบะซังชอบที่นี่... จริงมั๊ยครับท่านผอ.?”

“อา....ครับ ดีครับ”

“วันนี้คุณคิมดูอาการไม่ค่อยดีนะครับ คงจะทำงานหนักจนพักผ่อนไม่พอแน่ๆเลยสินะครับ”

“ประมานนั้นครับทากาบะซัง ช่วงนี้มีการแข่งขันสูงมาก...พวกเราฝ่ายขายก็เลยต้องรับภาระหนักหน่อย”

“ผอ.คิมเนี่ยเป็นคนหนุ่มที่เอาการเอางานดีนะครับ ท่านประธานโชคดีจริงๆที่มีลูกชายอย่างคุณ”

“อา...ขอบคุณครับ” อีกฝ่ายชมท่านผอ.ที่ดูไม่ค่อยไหวตั้งแต่เช้าจากใจจริง ก่อนจะหยิบขวดสาเกขึ้นมารินให้ 

“คงจะชวนดื่มมากไม่ได้สินะครับ พรุ่งนี้คุณก็คงจะยุ่งอีก...” ลูกค้ารายใหญ่เชื้อสายญี่ปุ่นชวนคุย เขามั่นใจว่าผอ.หนุ่มไฟแรงตรงหน้าคงจะต้องหัวปั่นกับงานในทุกๆวันก็เลยทำให้เกิดอาการเพลียแบบนี้ 

“ไม่เท่าไหร่หรอกครับ” ปากบอกไม่เท่าไหร่แต่แจจุงกำลังโงนเงนแทบนั่งไม่อยู่ ตาสองข้างกำลังจะปิดลงด้วยความง่วงที่สะสม แต่ก็ยังรักษามารยาทดื่มเหล้าญี่ปุ่นที่เขารินให้จนหมด 

เลขาคนใหม่ถึงกับต้องถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง...

“ไหวมั๊ยครับท่านผอ.?”

“ผมโอเค...อา...ว่าแต่ผมจำได้ว่าทากาบะซังมีลูกสาวด้วย ป่านนี้คงจะเข้าเรียนชั้นอนุบาลแล้วใช่มั๊ยครับ”

“ครับ กำลังพากันแต่งตัวเป็นเจ้าหญิงกันทั้งแม่และลูกเลยล่ะครับ”

“จริงหรอครับ จะต้องน่ารักมากแน่ๆเลย น่าเสียดายที่ผมไม่มีโอกาสได้ไปเยี่ยมครอบครัวของทากาบะซังที่โตเกียวเลย” แจจุงผูกสัมพันธ์กับลูกค้าเก่งมากในเวลาทำงาน ขณะเดียวกันเวลาที่ไม่ได้อยู่ในหน้าที่แล้วก็จะกลายเป็นผู้ชายที่มีภาพลักษณ์แสนเย็นชา ไม่ใช่คนอัธยาศัยดีอย่างนี้เลยในชีวิตจริง

“ผมว่าครอบครัวเนี่ยเป็นส่วนสำคัญในชีวิตเราเลย เราจะเหนื่อยมากกว่าเดิมหรือหายเหนื่อยเวลากลับมาบ้านก็จะขึ้นอยู่กับครอบครัวนี่แหละครับ..เคยอ่านในหนังสือเขาบอกว่าครอบครัวคือบ้านเดียวของเรา... แล้วก็”

“...................”

“..คุณคิม.....คุณคิมครับ!.... คุณเลขา.....ผอ.ของคุณ???? เอ่อ เขาหลับไปแล้วน่ะ”


xxxxxxxxxxxxx


“ชองยุนโฮ!!!!!!” กลับมาถึงบ้าน แจจุงเรียกหาคนรักเต็มเสียงพลางเดินหาไปทั่วห้องจนมาถึงที่เตียง “ตื่นเดี๋ยวนี้!!!!” 

“อืม....”

“เธอทำให้ฉันเป็นแบบนี้ได้ยังไง!?”

“คุณกลับมาแล้วเหรอที่รัก ขอผมกอดหน่อย~~” พ่อตัวโตงัวเงียแล้วก็ยื่นแขนมาฉุดแจจุงลงไปอยู่ในอ้อมแขนแต่เวลานี้อีกฝ่ายไม่เคลิ้มไปด้วย แจจุงสะบัดตัวเองดีดดิ้นออกจากวงแขนแข็งแรงนั้นสุดฤทธิ์จนหลุดมาได้ด้วยความยากลำบาก

“เมื่อคืนฉันบอกแล้วใช่มั๊ยว่ามีนัดสำคัญ!! แต่เธอก็ยังจะดื้อด้าน! ยุนโฮ~~!!! ตื่น!!!!!” ระหว่างที่หันรีหันขวางไม่รู้จะทำยังไงดีแจจุงก็หยิบกล้องถ่ายรูปของรักของหวงของยุนโฮขึ้นมาทำท่าจะทุ่มทิ้ง “ถ้าไม่ตื่นฉันจะทิ้งกล้องเธอเดี๋ยวนี้แหละนะ!!”

“...หือ?” คนขี้เซาผงกหัวออกมาจากหมอนใบโต เขาหรี่ตามองภาพตรงหน้าจนมันชัดเจน...ก่อนจะยื่นมือขอกล้องมาจากแจจุง แล้วเริ่มทำอะไรบางอย่างกับตัวกล้องโดยไม่มีคำพูด

“ถ้าฉันไม่เอากล้องมาขู่คงจะไม่ตื่นใช่มะ...นี่!!! จะนอนอีกทำไม!? ไม่ห่วงกล้องบ้านี่แล้วเหรอ? ยุนโฮ~~!”

“อยากจะทุ่มระบายอารมณ์ก็เชิญครับ...ยังไงซะวีดีโอของเราก็อยู่ในเมมโมรี่การ์ดแล้ว” สุดหล่อชูเมมโมรี่การ์ดในมือให้ดูก่อนจะกำไว้แน่นแล้วทิ้งตัวลงนอนต่อ

“ชองยุนโฮ!!!!!? เธออย่ามากวนประสาทฉันนะ!!!! ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้!!!!” 

“....สิบนาที~”

“นาทีเดียวก็ไม่ได้!”

“สองนาที”

“นับถอยหลังสิบวิถ้ายังไม่ลุกขึ้นมาก็แยกกันอยู่สักพักแล้วกัน! สิบ....เก้า.....แปด...”

“อืม~~”

“เออ!ดี!!! งั้นเลิกกันเลยแล้วกัน!!!!!” ตะคอกใส่แล้วก็ลุกออกมาจากเตียงโดยไม่รีรออะไร พอกับยุนโฮที่พอรู้ว่าแจจุงโมโหมากแล้วก็รีบสะดุ้งลุกจากเตียงแล้ววิ่งไปดักหน้าสุดที่รักได้ทันเวลาพอดี

“จะไปไหนครับ~”

“ทำไมไม่นอนต่อล่ะ”

“หายง่วงแล้ว~ แฮ่~” เขายิ้มโชว์แผงฟันสวย ก่อนจะก้มหัวให้คนรักที่กำลังอารมณ์บูดเล็กน้อย “เจ้านาย~ลูบหัวหน่อย~~ อย่าโกรธเลยนะครับ”

“............”

“ลูบหัวซี่~~” ไม่รู้ว่าฝ่ายชายของคู่อื่นเขาทำแบบนี้เหมือนๆกันหรือเปล่า แต่แจจุงว่ายุนโฮน่ารักมากในเวลาแบบนี้ ง้อแบบนี้จะไม่ใจอ่อนให้หน่อยก็คงจะใจแข็งเกินไปแล้ว ...ดังนั้นจึงยกมือขึ้นลูบผมสีน้ำตาลของคนกะล่อนสองสามที

“ไม่ได้แปลว่าหายโมโหเรื่องอื่นนะ”

“เรื่องอื่น? บูโมโหผมเรื่องอะไรอีก?”

“ไปนั่งคุยกันที่โซฟา!” คนพูดหมุนตัวเดินกลับไปยังโซฟาหรูแล้วก็นั่งวางมาดตรงนั้นทันที 

สุดหล่อที่เดินตามไปรีบอธิบายให้ฟัง เอ...ช่วงนี้มีอะไรติดหลังอยู่ก็ไม่รู้สิ...

“ต้องไปได้ยินใครพูดแย่ๆถึงผมมาอีกแน่ๆเลย นี่บู~~นางแบบในข่าวน่ะเป็นเพื่อนของเพื่อนผมจริงๆนะ คืนนั้นในผับน่ะเขามากับเพื่อนของเพื่อนผม แล้วเราก็คุยกันนิดหน่อย แค่นี้จริงๆนา~”

“ไม่ใช่เรื่องนี้~!”

“อ้าว?”

“เมื่อคืนเรามีอะไรกัน”

“ก็ผมลดน้ำหนักได้แล้วนี่...ก็ไม่ผิดกติกาที่เราตกลงกันไว้นี่ครับ” ชองยุนโฮตั้งใจออกกำลังกายจนกลับมาหุ่นดีน่าปลื้มเหมือนแต่ก่อนแล้ว เห็นได้ชัดเลยว่าเขามีกล้ามเนื้อมากขึ้นกว่าเดิมนิดหน่อยด้วย! ขนาดตอนนี้ที่เขากำลังกอดแจจุงไปคุยไปยังทำให้คนถูกกอดรู้สึกได้เลยว่าอยู่ในปราการอันแข็งแรงของผู้ชายที่แท้จริง 

“ทั้งที่ระเบียงแล้วก็ที่เตียง มันเหนื่อยมาก!! แล้วฉันบอกเธอแล้วไงว่าวันนี้มีนัดสำคัญ”

“แต่ผมก็บึ่งไปส่งคุณที่ออฟฟิศทันเวลาไม่ใช่เหรอ?”

“ทันน่ะทัน...ฉันไม่ผิดนัดด้วย แต่เราแทบไม่ได้นอนเลยตลอดคืน...แล้วมันก็ทั้งเหนื่อยทั้งเพลีย.....ฉันดันไปเผลอหลับตอนที่กำลังกินข้าวกับลูกค้าน่ะสิ เขาบอกว่าไม่ถือสาและเข้าใจว่าฉันอาจจะทำงานหนัก ...แต่ไม่รู้ว่าจริงๆเขาจะคิดยังไง แบบว่าฉันเป็นตัวแปรสำคัญในการต่อสัญญาครั้งนี้เลยนะยุนโฮ~~” 

“โถ....บูน่าสงสารจัง”

“มันเยี่ยมมากก็จริงนะยุนโฮ แต่เธอควรจะฟังฉันบ้าง” แจจุงไม่เถียงว่าเมื่อคืนนี้มันสุดยอดกว่าคืนอื่นๆในระยะนี้มาก... 





มันเริ่มจากที่พวกเขาออกไปสูดอากาศและสูบบุหรี่ข้างๆกันที่ระเบียง คุยกัน...จูบกัน..และยุนโฮก็เริ่มที่จะแสดงนิสัยชอบลวนลาม เขาอุ้มแจจุงขึ้นมานั่งหันหน้าเข้าหากันบนตัก ปลดกระดุมเสื้อและดูดเลียยอดอกทั้งคู่อย่างอ่อนโยน แจจุงเข้าใจว่าคงไม่มีอะไรมากกว่านั้นแต่สักพักก็ต้องกลั้นเสียงของตัวเองเอาไว้อย่างสุดความสามารถยุนโฮดึงชั้นในของแจจุงที่ถูกเสื้อนอนตัวยาวบดบังเอาไว้ออก ...จับให้แจจุงเกี่ยวขาไว้กับเอวของเขา และทุกอย่างก็ดำเนินต่อไป

“เราควรจะไปที่เตียงนะยุนโฮ”

“ต้นไม้บังเราอยู่ ไม่มีใครเห็นหรอก... แต่ชั้นล่างเขาอาจจะเดาได้นะว่าเราทำอะไรกันถ้าบูเสียงดัง”

“ท...ทำไมยูโนวแข็งขนาดนี้....ฉันกลัวแล้วนะ จะกลั้นเสียงได้ยังไง”

“ยูโนวตื่นเต้นมั๊งครับ เหมือนเจเจของคุณนั่นแหละ…เริ่มจะพร้อมแล้ว”

มันคือเซ็กส์ที่แสนจะตื่นเต้น แกนกายที่ขยายตัวเต็มที่สอดลึกเข้าไปในร่างกายของแจจุงที่บีบรัดยิ่งกว่าทุกครั้งเพราะความตื่นเต้น บรรยากาศรอบข้างเงียบกริบ แม้กระทั่งเขาทั้งสองยังไม่มีใครเปล่งเสียงดังเหมือนตอนอยู่ในห้อง สองมือที่ยึดร่างของกันและกันเอาไว้บีบแน่น เสียงครางของแต่ละคนแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบ ทุกอย่างมันเนิบนาบไม่ถึงกับเชื่องช้าทว่าก็ร้อนแรงไม่ต่างจากทุกครั้ง …เหมือนพวกเขากำลังลักลอบทำบาปที่ซึ่งโจ่งแจ้งไม่ได้ ประกาศไม่ได้ รู้กันอยู่เงียบๆเพียงสองคนเท่านั้น ไม่มีใครอื่น

“ฮึก...นี่มัน.....”

“สุดยอดไปเลย” ยุนโฮเลียริมฝีปากตัวเอง เขากำลังขยับตัวรุกล้ำแจจุงที่อยู่บนตักอย่างช้าๆ เวลานี้เขาก็แค่คู่รัก

“อ๊า! จะตกแล้ว!” แจจุงร้อง...กลัวว่าจะตกจากตักของยุนโฮเนื่องจากอีกฝ่ายละมือข้างหนึ่งออกไปช่วยเจเจที่กำลังร้อนระอุ “โอย...ยุนโฮ....ฉัน.......”

“มันแน่นจริงๆเลย...บูตื่นเต้นใช่มั๊ย”

แจจุงไม่ตอบ เพียงแต่มองยุนโฮด้วยสายตาเว้าวอน น้ำใสๆเกลืองกลิ้งอยู่ที่ขอบตาและกำลังจะล้นออก

“ฉัน...มีความสุข”

“ผมก็ด้วย อา....คลายหน่อยที่รัก เดี๋ยวก็จบแล้ว.....”

“ก็มัน.....”

“ไม่ต้องกลัวตก ผมโอบคุณอยู่”

“อือ...ยุนโฮ~~” แจจุงน้ำตาไหล...เขาร้องไห้เพราะสุขมากจากก้นบึ้งของอารมณ์และความรู้สึก หัวใจสูบฉีดโลหิตร้อนในกายจนขึ้นสีที่ใบหน้า เต็มไปหมดทั้งความสุข ความรัก และความต้องการ

นอกจากนี้ยังมีต่อบนเตียง แจจุงเริ่มอิดออดแต่สุดท้ายก็ยอมแต่โดยดี คนสวยนอนทอดร่างอยู่ใต้ร่างของยุนโฮอีกที เสื้อนอนตัวโคร่งไม่หลุดจากตัวตลอดกิจกรรมและมันอยู่บนตัวของแจจุงจนถึงเวลาตื่นไปทำงาน...แจจุงที่รักของยุนโฮใส่แต่เชิ๊ตตัวหลวมไม่ติดกระดุมเดินเก็บกวาดห้อง เสื้อผ้าของยุนโฮกระจัดกระจาย สภาพเตียงตอนเช้าสมกับคำว่าสมรภูมิรักจริงๆ.....และเมื่อมองไปแล้วเห็นชั้นในของตัวเองยังอยู่ที่ระเบียงหน้าก็ซับสีเลือดขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
‘ยุนโฮนะยุนโฮ!’ 

ทุกครั้ง...
ทุกครั้งที่ตกเป็นของยุนโฮ........
มันจะมีความรู้สึกบางอย่างย้ำชัดในความคิดของแจจุง......
...ความรัก...
รักที่จะยอมให้ยุนโฮ คนนี้...คนเดียว

.

.



“อา...เมื่อวานเย็นคุณไม่ได้กินข้าวด้วยนี่”

“อือ”

“...ขอโทษนะครับ เลยทำให้แบตหมดทั้งวันเลย” 

“วันหลังต้องฟังที่ฉันพูดบ้างนะ บอกว่าพอก็คือพอ..เข้าใจ?”

“ตอนนี้คุณอยากให้ผมบอกว่าเข้าใจ ผมก็จะตอบว่าเข้าใจแล้วกัน... แต่พอถึงเวลาจริงๆผมก็ไม่รับประกันนะว่าผมจะรักษาคำพูดน่ะ” ยุนโฮบอกตามความจริง พอถึงเวลานั้นแล้วหูตามันบอดไปหมด ไม่รู้อะไรทั้งสิ้นแล้วล่ะ

“..........”

“ผมขอโทษจริงๆบู แต่ผมบ้าอย่างนี้กับคุณคนเดียวนะ”

“งั้นวันไหนที่มีนัดสำคัญจริงๆฉันจะกลับไปนอนบ้าน ตัดไฟตั้งแต่ต้นลมกันไปเลยก็แล้วกัน...เอาล่ะไปแต่งตัวได้แล้วยุนโฮ ฉันจะไปซุปเปอร์!” ไม่กี่วินาทีเท่านั้นที่แจจุงเอาตัวเองออกจากอ้อมแขนของยุนโฮแล้วเดินหนีออกมา ไม่สนใจเลยว่ายุนโฮจะเป็นยังไงหลังจากที่บอกไปอย่างนั้น 

“ด...เดี๋ยว....แจ…คุณจะไปนอนบ้าน? ไม่ได้นะ...แจจุง.....เฮ้!!!” 

“บอกให้ไปแต่งตัวได้แล้วไง!!”
.
.


พวกเขาอยู่ที่ซุปเปอร์มาเก็ต ยุนโฮเข็นรถตามคุณผอ.ต้อยๆเหมือนที่เคยทำทุกครั้งเวลาออกมากันสองคน แจจุงดูแตกต่างจากเหล่าแม่บ้านกลุ่มลูกค้าหลักที่กำลังง่วนกับการจับจ่ายทั้งของกินของใช้ในซุปเปอร์มาเก็ตแห่งนี้โดยสิ้นเชิงแต่ขณะเดียวกันก็กลมกลืนกันอย่างไม่น่าเชื่อ เจ้าตัวกำลังอ่านรายการของที่ต้องซื้อจากในโทรศัพท์มือถือ มือหนึ่งก็จับรถเข็นเอาไว้ด้วย

“เอ....สเปรย์ปรับอากาศมันเคยอยู่ตรงนี้นี่”

“ถัดไปอีกสองล็อคต่างหากคุณ” 

“ไม่นะยุนโฮ ฉันจำได้ว่าเคยอยู่แถวๆนี้” 

“ตรงโน้น~วันนั้นผมยังแวะเข้ามาซื้อสเปรย์สำหรับฉีดในรถอยู่เลย”

“เธอน่ะไม่เคยจำอะไรจริงๆจังๆหรอกยุนโฮ ฉันจำได้ว่ามันอยู่แถวๆนี้ ยี่ห้อที่เราใช้ประจำจะอยู่ริมสุด..อืม มันคงหมดจริงๆ” คนมั่นใจบ่นพึมพำ ปักใจเชื่อในสิ่งที่ตัวเองคิดสุดฤทธิ์

“ปรากฏการณ์อะไรกันหรอคนถึงซื้อสเปรย์ปรับอากาศจนเกลี้ยงแบบนี้ หืม??”

“ลองถามพนักงานเอาก็ได้!” แจจุงสะบัดหน้าหนีแล้วเรียกพนักงานเข้ามาถาม หวังว่าคำตอบที่ได้จะเป็นอย่างที่ตัวเองสันนิษฐานเอาไว้ 

แต่ที่รักจ๋า....สเปรย์ปรับอากาศนะ ชาวบ้านเขาจะแห่ซื้อไปทำอะไรกันนักหนา?

“สเปรย์ปรับอากาศหรอคะ...อยู่ถัดไปทางขวาอีกสองล็อคค่ะคุณลูกค้า” 

“...อาฮะ ขอบคุณครับ” แจจุงเก็บอาการแล้วก็ยิ้มเจื่อนตอนที่หันไปมองยุนโฮ “อีกสองล็อค...ไปกันเถอะ”

“ผมบอกแล้วไง ไม่ยอมเชื่อผมดีนักล่ะ”

“นี่...ทุกวันนี้สมองฉันอัดแน่นด้วยอะไรหลายๆอย่างจนจะเต็มไปหมดแล้ว ทั้งเรื่องงานเรื่องเธอ...จะให้จำแม่นไปหมดก็ไม่ไหวมั๊งเด็กน้อย” พวกเขาเดินข้างๆกัน ช่วยกันเข็นรถกันทั้งสองคน 

“บูแก่แล้วจริงๆล่ะมั๊ง...”

“ต่อให้แก่กว่าเธอเจ็ดปีฉันก็ยังแค่สามสิบเอ็ดนะ!”

“แก่แล้วดิ! วันนั้นยังเอาไข่ไก่ไปใส่ช่องฟรีซอยู่เลย…หลงๆลืมๆนะเดี๋ยวนี้”

“สมองฉันไม่แล่นก็เพราะเธอมันบ้าพลังต่างหากรู๊มั๊ย!”

“ถ้าใครเห็นคุณอย่างที่ผมเห็นมันก็อารมณ์ขึ้นทุกคนนั่นแหละ”

“เด็กบ้า!!!”

“คุณป้าขี้บ่น...”

“ยุนโฮ!!!”

“ที่รักจ๋า~”

สองคนซื้อของเต็มไปหมด จนมาถึงรายการสุดท้ายที่แจจุงเพิ่งคิดเพิ่มได้เมื่อเช้านี้ตอนที่เก็บกวาดห้องก่อนออกไปออฟฟิศ
“ยุนโฮ...เราต้องซื้อเจลหล่อลื่นด้วย” พวกเขายืนอยู่หน้าชั้นของใช้ส่วนตัวสำหรับผู้ชาย ทั้งครีมโกนหนวดเอย ถุงยางอนามัยเอย ..แต่ที่แจจุงลิสท์เอาไว้คือขวดใสๆข้างกับกล่องถุงยางอนามัยแบบเย็นผิวเรียบต่างหาก “หยิบให้หน่อย”

“เขินก็ไม่ต้องซื้อครับ~ ไม่ต้องใช้ก็ได้”

“ต้องใช้สิ!! อย่าพูดมากหยิบมาเร็ว!!” แจจุงพูดเบาๆ กระตุกชายแจคเก็ตหนังของยุนโฮเต็มแรงจนอีกฝ่ายยอมหยิบขวดเจลใส่ลงในรถเข็น เขาหัวเราะเบาๆกับแจจุงที่จะเขินทุกครั้งเวลาซื้อของพรรค์นี้

“บางครั้งเราก็ไม่ใช้นี่หน่า~”

“แต่ส่วนใหญ่เราก็ใช้!อย่างน้อยมันก็ทำให้ฉันเจ็บน้อยลง...อยากรู้ก็ลองสลับกันเอามั๊ยล่ะ” 

“ไม่มีทาง!!”

“...ว่าแล้วว่าต้องตอบทันทีอย่างงี้”

“แค่นึกภาพผมยังนึกไม่ออกเลย”

“รีบไปกันเถอะอย่ามัวตลกเลย... ผู้ชายคนนั้นมองเราอยู่” 

ยุนโฮมองตามที่แจจุงบอก ไม่ไกลกันนักมีผู้ชายตัวใหญ่ชำเลืองมองพวกเขาทั้งสองอยู่.. ยุนโฮเห็นอะไรบางอย่าง เขาหันมากระซิบกระซาบกับแจจุง

“คนนั้นมันเกย์...มองผมอยู่ซะด้วย” 

“งั้นก็รีบไป...ก่อนที่เขาจะเข้ามาจีบเธอ”

“นั่นสินะ ผมมันของรักของหวงของคุณนี่~”

“ใครเขาไม่หวงแฟนตัวเองบ้างเล่า!?” 

พวกเขาเข้าซุปเปอร์มาเก็ตและซื้อของในจำนวนมากเดือนละครั้งหรือสองเดือนครั้ง ยุนโฮมีหน้าที่เข็นรถและตอบคำถามแจจุงจวบจนกระทั่งฟังคุณแม่บ้านบ่นเรื่องของที่ราคาแพงขึ้นโดยไม่ต้องแสดงความเห็นใดๆ พอทุกอย่างเรียบร้อยแล้วก็มีหน้าที่ขนของขึ้นรถ งานใช้แรงงานแบบนี้เป็นของเขา

“ยุนโฮ..บัตร...” มัวแต่ชื่นชมมุมน่ารักของคุณแฟน รู้สึกตัวอีกทีก็ถูกสะกิดให้จ่ายเงินแล้ว

“อ๋อ...นี่ครับ”

ตามนั้นเลย....ไม่ว่าจะของชิ้นใหญ่ชิ้นน้อยยังไงเขาก็เป็นคนจ่าย...การจ่ายเงินให้แจจุงก็ถือเป็นหน้าที่ของยุนโฮด้วย

“ผมคิดค่าธรรมเนียมบัตรเครดิตด้วยนะ”

“หืม?” จากที่ยืนข้างๆกันหน้าแคชเชียร์ ยุนโฮก้มลงกระซิบกับแจจุงและนั่นทำให้นักธุรกิจคนดังวัยสามสิบเอ็ดปีถึงกับหน้าแดง 

“คืนนี้บูไม่รอดแน่”

.
.


“อย่าน่า...เรากำลังอาบน้ำกันอยู่นะยุนโฮ” แจจุงกำลังจะยืนไม่อยู่ เขาหันหน้าเข้าหากำแพงและใช้มือหนึ่งยันกำแพงส่วนอีกมือหนึ่งกำลังพยายามจะดันมือซนๆของยุนโฮให้ออกไปจากส่วนสำคัญตรงกลางกายสักที

“ผมรอจนอาบเสร็จไม่ไหวแล้วจริงๆ บูขาวจังเลยนะ” 

“ฉันก็ขาวมาตลอด....ยุนโฮ....เดี๋ยวก่อนสิ”

“แจจุง....อืม...”

“...ทำไมพูดไม่ฟังเลยนะ จริงๆเลยเธอนี่!! อ๊ะ ปล่อยฉัน!” สุดท้ายแล้วมือทั้งสองข้างของแจจุงก็ถูกคนข้างหลังรวบเอาไว้กับกำแพงด้วยมือข้างเดียว ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้ที่ซอกคอขาวสะอาดด้วยความลุ่มหลง เสียงครางต่ำของชายหนุ่มที่กำลังมีความต้องการวนเวียนอยู่ใกล้ๆหูแจจุง ตอนนั้นมือซนที่ยังเหลืออีกข้างละจากส่วนหน้าและลูบไล้มาที่ด้านหลัง นิ้วยาวๆเบียดเนินเนื้อทั้งสองลงไปยังปากทางอันคับแคบแล้วจึงพยายามแทรกเข้าไปอย่างใจร้อน

“คุณพูดว่าอย่าแต่ต้อนรับผมดีมากเลยนะครับ”

“ช้าๆหน่อย...ฉันเจ็บ..”

“จะช้าไม่ไหวแล้ว ผมอยากจะใช้ยูโนวแล้วล่ะ ขอเลยนะแจจุง” เขากระซิบ และเลียใบหูที่แสนอ่อนไหวของแจจุงจนเจ้าตัวถึงกับสั่นด้วยแรงกระสัน “...พรุ่งนี้ไม่มีนัดสำคัญแล้วใช่มั๊ย”

“แต่ก็ต้องทำงาน”

“ผมเห็นคุณก็ทำทุกวัน....อย่าพยายามเลย คืนนี้ผมไม่ปล่อยคุณไปง่ายๆหรอก” จากที่พูดอยู่ข้างหูแล้วก็เลียเฉยๆยุนโฮกลับกัดหูของแจจุงอย่าพวกซาดิสม์ ...แจจุงขนลุก เห็นเค้าลางของสิ่งที่จะเจอคืนนี้แล้ว “ยูโนวจะเข้าไปล่ะนะคนสวย”

“ยังนะ...อย่า...อ๊า.....ไอ้เด็กบ้า!!” แจจุงร้องออกมา... รู้สึกว่าคืนนี้ยุนโฮโหดกว่าปกติแต่ก็ใช่ว่าจะไม่เคยร่วมรักกันแบบดิบๆ ตอนนี้ก็แค่ยังตกใจเท่านั้นเองที่จู่ๆก็พรวดพราดเข้ามาแบบนั้น

“อ้าขากว้างๆหน่อยครับ” 

“จะยืนไม่อยู่...แล้วนะ.....อ๊า...”

“เดี๋ยวก่อน...ผมยังใส่เข้าไปไม่หมดเลย” 

“ยุนโฮ~~”

“โอ้โห...ไม่บอกไม่รู้เลยว่ากำลังอาบน้ำ คุณพร้อมสำหรับผมตลอดเวลาเลยนะ”

“....ยุนโฮ...ฉัน.....” แจจุงหอบหนัก เจ้าตัวก้มหน้า สะโพกกำลังถูกยุนโฮที่สอดใส่แล้วบีบคลึงรู้สึกได้เลยว่าสิ่งที่ฝังอยู่ภายในกำลังขยายใหญ่ทำให้ต้องกลั้นหายใจเป็นพักๆ “ข้างในของฉัน......ยูโนว...กำลัง....อื้ม.....อีกแล้ว”

“ก็คุณมันเป็นซะอย่างนี้แหละที่รัก”

“อือ....ขยับหน่อยสิ...อึดอัด...”

“ร้องขอผมเพราะๆหน่อย..”

“บ้า!”

“พูดตามนี้นะ... ยุนโฮที่รัก.....กระแทกฉันให้แหลกไปเลย...ทำฉันแรงๆ.....”

“เธอแกล้งฉัน....ไอ้เด็กบ้า...”

“ถ้าไม่พูดผมไม่ช่วยเจเจของคุณจริงๆนะ” 

“ยุนโฮที่รัก.....” แจจุงตัวสั่นอีกครั้งแล้ว คราวนี้เป็นเพราะส่วนสำคัญของตัวเองที่กำลังตื่นตัวและขยายใหญ่ขึ้นๆ

“ยังไงต่อ?”

“กระแทกฉันให้แหลกไปเลย...ทำฉันแรงๆ…..ฉันพูดแล้วนะ”

“ครับ....ผมรักคุณจังเลยที่รัก”

“อา...”

จากนั้นยุนโฮก็จัดการสวนสะโพกเข้าออกเต็มแรง มีเสียงกระแทกของเนื้อสะโพกกับหน้าท้องของพวกเขารวมถึงเสียงครางสะใจปะปนไปกับเสียงน้ำจากฝักบัวตกกระทบกับพื้น 
ถึงจะดูทรมานฝ่ายรับอย่างแจจุงไปหน่อยแต่ก็ช่วยไม่ได้จริงๆเมื่อความดิบเถื่อนของชายหนุ่มทำให้เจ้าตัวมีอารมณ์เต็มที่ ความสุขในแบบที่ต่างออกไปผสมกับความเจ็บปวดที่จุดเชื่อมต่อจนเกิดความรู้สึกประหลาดเหนืออำนาจจิตใจ 
ยุนโฮกัดหัวไหล่ขาวจนเป็นรอยฟัน สีแดงๆที่ผิวเนียน เขาครางอยู่ข้างๆหูของแจจุงที่กำลังอ้าปากร้องออกมาแลดูน่าสงสารแต่ดวงตากำลังฉายแววแห่งความสุข และใครก็คงไม่เชื่อแน่ๆถ้าจะบอกว่า แจจุงพ่นคำหยาบอย่างพวกไร้อารยธรรมออกมานับไม่ถ้วนในตอนที่กำลังทำรักอย่างรุนแรงกับยุนโฮ เรียกร้องยุนโฮด้วยการสวนสะโพกกลับหรือไม่ก็บิดส่ายบั้นท้ายอย่างยั่วยวนตอนที่ยุนโฮหยุด 
รอยยิ้มร้ายกาจปรากฏบนใบหน้าที่สวยงามหมดจดหลายๆครั้งที่ถูกสัมผัสส่วนที่แข็งขืน อะไรอะไรที่ปริ่มออกมาและไหลไปกับสายน้ำทั้งเหนียวและข้น ถ้าเมื่อใดที่ยุนโฮปล่อยมือออกมาก็จะพยายามเบียดตัวเองกับกำแพงอยากจะปลดปล่อยตัวเองจากความต้องการที่น่ากลัวนี้เสียที หากแต่ที่ด้านหลังก็ยังรับบทหนักอยู่ไม่น้อย เนื้อสะโพกนุ่มมือถูกตีเป็นรอยแดง แต่ก็ยังร้องขอว่าจะเอาอีกไม่รู้จักพอ ..แจจุงถูกผลักลงในสายธารของความต้องการอันน่ากลัว แต่กำลังแหวกว่ายอยู่ในนั้นด้วยความสุข

คืนนี้พวกเขารักกันอย่างแรง แล้วก็อย่างรุนแรง... เป็นไปอย่างนั้นจนถึงจุดสิ้นสุดที่พวกเขาหลั่งซึ่งความสุขออกมาเต็มไปหมด 
แจจุงเคลิ้มหนักเหมือนเขาโดนสารเสพติดที่ไม่มีตัวตนของยุนโฮ ต้องการจะเติมเต็มด้วยผู้ชายคนนี้อีกครั้งและอีกครั้ง
..แต่ไม่มีแรงที่จะดำเนินบทรักที่ต้องการอย่างนี้อีกต่อไปแล้ว 

หนุ่มหล่อยิ้มพอใจและจูบคนรักอีกที เขานั่งชันเข่าและจับอีกฝ่ายยืนนิ่งๆแล้วทำความสะอาดที่ช่องทางอันบอบช้ำตลอดจนเรียวขาอย่างถนุถนอม เมื่อครู่แจจุงถูกกระทำอย่างหนักโดยเขาที่มีสิทธิ์เพียงคนเดียวทว่าตอนนี้ทุกอย่างกำลังกลับสู่สภาพปกติ เขาหยิบผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่เช็ดเนื้อเช็ดตัวให้แจจุงและอุ้มไปวางลงที่เตียงอย่างแผ่วเบา ดวงตาปรือปรอยด้วยความเหนื่อยเพลียจ้องมองยุนโฮอย่างกับจะอ้อนจนคนถูกมองอดใจไม่ไหว จัดกู๊ดไนท์คิสหนักๆไปหนึ่งทีเป็นรางวัลที่ทำตัวน่ารักเหลือเกินเมื่อครู่... 

“คุณต้องโกงอายุตัวเองแน่ๆ”

“เธอเคยเห็นบัตรประชาชนฉันแล้วน่า”

“แล้วทำไมถึงฟิตเหมือนเด็กวัยรุ่นแบบนี้ล่ะครับ”

“เป็นเพราะเธอทั้งนั้นเลย…”

“เป็นอย่างงั้นก็ได้ครับ...แจจุงของผม”

“ใช่...ฉันคือแจจุงของเธอ”


คืนนั้นด้วยความเพลียทำให้พวกเขาไม่แม้แต่จะฝัน..... 
แต่ไม่ว่าจะฝันอะไรก็คงไม่ทำให้รู้สึกดีได้เท่านอนกอดร่างเปลือยๆของกันและกันอยู่บนเตียงอย่างที่พวกเขาทำในคืนนี้แน่นอน





TBC