Title: Catch me
Author: i3e-dwz
Pairing: YUNHOxJAEJUNG
Rating: PG-NC
Genre: ROMANTIC EROTIC
03
มันคือช่วงเวลาวัดใจ...
เมื่อนายท่านชองกลับมาที่บ้าน เขาโกรธ เดือดดาล ถอดถุงมือหนังของเขาลงบนพื้น เสื้อผ้าของเขายังเรียบกริบเหมือนตอนที่เพิ่งสวมใส่ ลูกน้องที่เดินตามเขาเป็นพรวนต่างก็เหงื่อตกกันแทบทุกคน ชีวิตพวกเขาช่างไร้ความแน่นอนเมื่อนายท่านโกรธขึ้นมา
เขาเดินผ่านโซฟาที่เกิดเรื่องเมื่อตอนเย็นแล้วก็นึกขึ้นได้ว่ายังมีตุ๊กตาของตระกูลเชวที่เขาควรเอาไปคืนหลังจากเรื่องจบ
ใช่...เรื่องมันจบแล้ว
ยุนโฮได้รับรายงานว่าจับตัวผู้หญิงที่เป็นมือปืนได้แล้ว แต่ตระกูลเชวก็สะเออะส่งคนมาขวางทางการล้างแค้นเอาไว้ได้อย่างน่าเจ็บใจ พวกนั้นชิงตัวมือปืนกลับไปได้และดูเหมือนว่าจะไม่ปล่อยให้เขาได้ล้างแค้นเลย
ยุนโฮโมโหมากพอที่เขาเดินตรงเข้าไปในห้องนอนและกระชากจนตุ๊กตาที่หลับอยู่ผวาตื่นขึ้นมาก่อนจะบีบต้นแขนจนน่ากลัวว่าผิวขาวๆจะมีรอยช้ำและใช้อีกมือกระชากผมนุ่มจนเจ้าตัวร้อง แต่ถึงจะเจ็บขนาดไหนแจจุงก็ไม่มีทางแสดงออกแน่ๆ
“ไอ้นายใหญ่เชวเอาตัวนังมือปืนนั่นไป!”
“ก็สมควรแล้วนี่! เพราะฉันมาอยู่ที่นี่แทนหล่อนแล้วไง”
จากนั้นเขาจ้องราวกับจะกินเลือดกินเนื้อตุ๊กตาแสนสวยให้ได้ ซึ่งอย่าหวังเลยว่าคิมแจจุงจะร้องไห้และร้องขอชีวิตอะไรกันตอนนี้...ไม่มีทางหรอก ตากลมๆจ้องกลับอย่างไม่ยอมแพ้ พวกเขาอยู่ใกล้กันมากในระยะที่ยุนโฮจะเอาชีวิตของแจจุงได้เพียงขยับมือไม่กี่ครั้ง ในเมื่อมันใกล้พอที่จะเอาชีวิตไปทิ้งลงนรกได้แจจุงก็คิดเหมือนกันว่านี่มันก็ใกล้พอที่จะหลอกล่อชองยุนโฮด้วยตัวเองได้เช่นกัน
“คุณทำฉันซะปวดไปหมด”
“แต่เธอก็เสนอให้อย่างกับอีตัว”
“แล้วจะเป็นยังไงถ้าฉันจะเป็นอีตัวให้คุณคนเดียว”
“ไร้สาระ ฉันไม่ได้ต้องการเธอตั้งแต่แรกเสียหน่อย”
“หยุดเถอะคุณชอง”
“............”
“ไม่ดีหรอที่นังนายหญิงของคุณตายไป ขืนให้มีชีวิตต่อไปคุณก็ไม่ได้เป็นแม้แต่ผู้สืบทอดหรอกฉันพนันเลย”
“หุบปากซะ คนนอกอย่างเธอไม่มีสิทธิ์มาพูดเรื่องของตระกูลเรา
“ตระกูลขุนนางที่ยกโขยงตายห่ากันไปหมดแล้วน่ะเหรอคือตระกูลของคุณ?” ตุ๊กตาปากกล้าย้อนถามทันควัน “คิดดีๆสิว่ามันใช่ตระกูลของคุณจริงๆหรือเปล่า ...คุณเป็นลูกใคร? นังนายหญิงสั่งฆ่าใครตอนคุณหนึ่งขวบ?”
“ฉันจะสั่งอีกครั้งว่าหุบปากซะคิมแจจุง!”
“เถอะน่ายุนโฮ....ชีวิตนี้เป็นของคุณ ทำไมไม่ทิ้งเรื่องเก่าๆไปแล้วใช้ชีวิตต่ออย่างสบายใจล่ะ หืม? ฉันมองออกนะว่าคุณมีความสุขแล้วก็มันมากกับการนอนกับฉัน”
“...........”
“ฉันไม่หยุดพูดหรอกนะจนกว่าคุณจะทำอะไรสักอย่าง”
“ฉันมีทางเลือกให้เธอ...หนึ่ง อยู่เป็นของเล่นให้ไอ้พวกข้างนอกที่นี่ หรือสองหุบปากและกลับตระกูลเชวดีๆ” คนอย่างตุ๊กตาแห่งตระกูลเชวผู้เย่อหยิ่งและทะนงตนแบบนี้ไม่มีทางเลือกข้อหนึ่งแน่ๆ ยุนโฮมั่นใจ ดังนั้นเขาจึงกระตุกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยตอนที่รอคำตอบ แต่หลังจากคิดแล้ว...แจจุงก็สบตาและตอบคนถามอย่างเสียงดังฟังชัด
“ไม่เลือกสักข้อ” ตุ๊กตาอาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายกำลังแปลกใจในคำตอบจนคลายมือออกเล็กน้อยพาตัวเองออกมาจากพันธนาการอันแน่นหนาไปด้วยกล้ามเนื้อแล้วก็ปีนขึ้นตักเขาอีกครั้งอย่างอุกอาจ “เพราะไม่มีข้อไหนน่าเลือก ก็เลยไม่เลือก”
“...........”
“จะบอกให้ ถ้าไม่มีตัวเลือกไหนที่บอกว่าฉันจะได้อยู่กับคุณ ฉันไม่เลือก!”
“แล้วทำไมถึงคิดว่าฉันอยากจะให้เธออยู่ด้วยนักหนา เธอก็แค่...ตุ๊กตา อย่างที่เป็นมาตลอด”
“แต่ฉันดันเป็นตุ๊กตาที่ฉลาด...ฉันรู้ว่าคนที่เล่นฉันทุกคนจะต้องชอบฉัน อย่างน้อยผิวกับหุ่นฉันก็ดี ฉันเก่ง...ฉันรู้ว่าคุณรู้”
“ใช่ ถ้ามีใครเอาเธอไปเป็นแบบตุ๊กตายางก็คงขายดีเทน้ำเทท่าเชียวล่ะ”
“นั่นไง”
“แต่...” เขาพูด มือบีบกรามแจจุงไว้พอดี “และฉันก็รู้เหมือนกันว่าเดี๋ยวฉันก็เบื่อเธอ”
“มองหน้าฉัน...และจำไว้ให้ได้ ฉันจะบอกว่า คุณต้องหลงรักฉันหัวปักหัวปำ จนอยากจะล่ามฉันไว้กับเตียง อยากให้ฉันนั่งอยู่ใต้โต๊ะทำงานของคุณแล้วก็ใช้ปากให้คุณบ่อยๆ จำเอาไว้เลย...คุณไม่รอดแน่ๆ เพราะฉันนี่แหละนายหญิงตระกูลชอง ของคุณ!”
นี่คือเรื่องตลกล่าสุดที่ยุนโฮได้ฟังจากคนอื่น
เด็กหนุ่มอ้อนแอ้นบนตักเขากำลังทำนายอย่างมั่วซั่วว่าเขาจะตกหลุมรักตัวเอง ไม่ใช่ตกหลุมรักธรรมดาเสียด้วย แต่เด็กหนุ่มคนนั้นมั่นใจเลยว่าเขาจะตกหลุมรักอย่าง ‘หักปักหัวปำ’ แถมยังบอกว่าจะเป็น ‘นายหญิง’ ของเขาอีกต่างหาก นั่นทำให้เขาต้องหัวเราะออกมา
“เธอคิดว่างั้นรึ”
“ใช่”
“ฉันไม่มีปัญหาหรอกนะกับการเลี้ยงคนเพิ่มอีกคน แต่เธอต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อแลกเปลี่ยน”
“ว่ามา”
“ไปฆ่านังผู้หญิงคนนั้นให้ฉัน”
แจจุงว่าเขาหล่อเหลาสุดๆแม้ตอนที่สั่งปลิดชีวิตใคร แล้วมันก็ทนไม่ได้เลยที่จะต้องสัมผัสหน้า เรื่อยไปจนถึงทรงผมเท่ๆของเขา เขาอบอุ่น...นั่นคือสิ่งที่แจจุงรับรู้ เขาเป็นผู้ชายอบอุ่น เขาจะต้องรักเมียและลูกของเขามากแน่ๆถ้าเขามี และไม่รู้เหตุผลเหมือนกันว่าทำไมเขาถึงนั่งเฉยๆและยอมให้แจจุงแตะอยู่แบบนั้น
“แต่กาฮีเป็นเหมือนพี่สาว...เธอเป็นคนสอนให้ฉันใช้ปืนด้วยซ้ำ”
“เธอจะทำหรือไม่ก็ได้ มันมีตัวเลือกอยู่”
นายท่านชองยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ อย่างไรเสียเขาก็ไม่ได้ตั้งความหวังอะไรกับแจจุง แล้วก็คิดเอาไว้แล้วด้วย ตุ๊กตาแสนสวยจูบที่ใบหูของเขา ทำให้เขาสุดหายใจแล้วพยายามเรียกสมาธิกลับคืนมา ในขณะที่แจจุงละไปอย่างเสียอกเสียดายแล้วลงมาหมอบอยู่ที่หว่างขาของเขา ตุ๊กตาถอดกางเกงให้เขา ใช้มือหนึ่งจัดแจงกับตัวตนอันนิ่งสงบของเขาในขณะนั้นขึ้นมานวดคลึงเบาๆแล้วก็เริ่มจรรจงจูบด้วยความรักใคร่หลงไหลที่ไม่มีใครรู้หรอกว่ามันอันแน่นอยู่ในใจและสมองของคิมแจจุงมากมายเท่าไหร่
แต่มันแสดงออกมาอย่างหยาบโลนและซื่อตรงจริงๆ
“แต่ฉันคิดอะไรได้อย่าง...เธอเป็นเหมือนพี่สาวก็จริงนะ....”
จากมุมของนายท่านชอง มีตุ๊กตาเปลือยตัวหนึ่งกำลังหมอบอยู่ตรงกลางตัวเขา มืออุ่นๆกำลังปลุกเร้าความรู้สึกอันดิบเถื่อนของคนอย่างเขาขึ้นมาทีละนิดๆ ในเวลาที่พวกเขากำลังคุยกันเรื่อง ‘การฆ่าคนตาย’
“แต่ในตอนนี้ฉันต้องการผู้ชายอย่างคุณมากกว่า”
“ดี...”
“ฉันรับปาก...ฉันจะทำให้มั่นใจว่าตาย แล้วค่อยกลับมาหาคุณ”
ริมฝีปากสีชมพูแย้มยิ้มก่อนจะทำหน้าที่ของตัวเองอย่างยอดเยี่ยมต่อไป ในใจของตุ๊กตาแสนสวยรู้สึกมีความสุขเหลือเกินที่ฝันหวานโง่ๆที่นายใหญ่เชวพูดเอาไว้กำลังเข้าใกล้ความจริงขึ้นมาอีกหน่อยแล้ว และในเวลานี้ที่ ‘ปืน’ ของเขากำลังผงาด ขากรรไกรทั้งคู่ก็เริ่มเมื่อยล้า ทว่าหากปล่อยไปกลางคันตอนนี้ก็คงจะเป็นตัวเองแน่ๆที่ต้องเสียใจ
เสียงครางของเขามันบอกว่าเขากำลังมีความสุข จังหวะการขยับสะโพกเบาๆของเขากำลังทำให้แจจุงเริ่มจะต่อกรลำบาก ความอลังการที่ประทับใจสุดๆเมื่อเย็นกำลังจ่ออยู่ในคอจนแทบสำลักอีกครั้ง ถ้าไร้เดียงสากว่านี้หน่อยคงถามตัวเองในใจไปแล้วว่าท่อนเอ็นขนาดเท่านี้สอดเข้าไปตรงนั้นที่แน่นสุดๆได้ยังไงกันนะ
แต่สงสัยไปแล้วใครจะสน? ก็ในเมื่อมันมีวิถีทางของมัน มีจังหวะ มีการตอบสนองและรุกไล่ของมันอยู่แล้ว ก็ปล่อยให้เป็นไปตามนั้นเถอะ
ในขณะเดียวกัน สิ่งที่ควรจะสนใจน่าจะเป็นเหตุการณ์ปัจจุบันมากกว่า... น้ำรักซึมออกมาจากส่วนปลาย มันอยู่ในคอของแจจุง ทั้งกลิ่นและรสปะปนอยู่ในน้ำลาย และยิ่งใช้ปลายลิ้นแตะรัวตรงทางออกของมันมากเท่าไหร่ ชายหนุ่มก็ยิ่งเกร็งร่าง แล้วมันก็ยังออกมาอย่างเรื่อยๆ
ให้ตายเถอะ... ยังไงมันก็ต้องมีคนทำแบบนี้ให้เขามาก่อนอยู่แล้ว และแม่นั่นไม่ตายเอาหรือกับการที่มันใหญ่โตและร้อนขนาดนี้ แจจุงสงสัยอีกครั้ง เวลาเขานอนกับผู้หญิงสักคน...เขาเลือกดูที่อะไรบ้างนะ หน้าตา? หน้าอก? สะโพก? หรือความกว้างของขากรรไกร? ลักษณะไหนบ้างนะที่ผู้ชายเลิศๆอย่างเขาจะเลือกมาขึ้นเตียงด้วย แต่ช่างปะไร...เขาจะเลือกยังไงก็ตามแต่ต่อไปนี้เขาจะหมดสิทธิ์นั้นแล้ว เพราะแจจุงจะกดเขาให้ดำดิ่งลงไปในความลุ่มหลงที่มีให้เขา และโลกนี้ก็จะมีแค่เขาสองคนที่คลั่งกันแทบบ้า เขาต้องคิดถึงเซ็กส์ของแจจุงเวลาที่ห่างไกลกันแน่นอน...เขาต้องคิดสิ
ไม่เคยมีใครทำให้หน้าของคิมแจจุงเลอะเทอะไปด้วยน้ำรักยกเว้นชองยุนโฮ
แม้กระทั่งนายใหญ่เชวยังไม่ทำ...แต่นั่นก็อาจเป็นเพราะแจจุงสั่งเอาไว้ก่อน สำหรับกรณีของชองยุนโฮ แจจุงไม่เคยบอก ไม่เคยสั่งอย่างเอาแต่ใจเหมือนทุกครั้ง แล้วผู้ชายที่ไหนก็รู้ว่ามันหยุดไม่ได้ ...
ใช่! ชองยุนโฮก็หยุดไม่ได้...เขาร้อนแรงเกินไป และนอกจากจะร้อนแรงแล้ว เขายัง อร่อยมาก อีกด้วยด้วย
ตุ๊กตาเช็ดหน้า กลิ่นอันเป็นเอกลักษณ์ติดจมูก รสชาติของมันยังอยู่ในปาก
ในตอนนั้นชองยุนโฮจับที่คาง แล้วก็บอก...
“ไปล้างหน้าล้างตาเถอะ...เดี๋ยวจะให้คนหาเสื้อผ้ามาให้ แล้วก็กลับมานอนให้สบาย เพราะพรุ่งนี้เธอต้องไปฆ่าคนให้ฉัน”
เมื่อนายท่านชองกลับมาที่บ้าน เขาโกรธ เดือดดาล ถอดถุงมือหนังของเขาลงบนพื้น เสื้อผ้าของเขายังเรียบกริบเหมือนตอนที่เพิ่งสวมใส่ ลูกน้องที่เดินตามเขาเป็นพรวนต่างก็เหงื่อตกกันแทบทุกคน ชีวิตพวกเขาช่างไร้ความแน่นอนเมื่อนายท่านโกรธขึ้นมา
เขาเดินผ่านโซฟาที่เกิดเรื่องเมื่อตอนเย็นแล้วก็นึกขึ้นได้ว่ายังมีตุ๊กตาของตระกูลเชวที่เขาควรเอาไปคืนหลังจากเรื่องจบ
ใช่...เรื่องมันจบแล้ว
ยุนโฮได้รับรายงานว่าจับตัวผู้หญิงที่เป็นมือปืนได้แล้ว แต่ตระกูลเชวก็สะเออะส่งคนมาขวางทางการล้างแค้นเอาไว้ได้อย่างน่าเจ็บใจ พวกนั้นชิงตัวมือปืนกลับไปได้และดูเหมือนว่าจะไม่ปล่อยให้เขาได้ล้างแค้นเลย
ยุนโฮโมโหมากพอที่เขาเดินตรงเข้าไปในห้องนอนและกระชากจนตุ๊กตาที่หลับอยู่ผวาตื่นขึ้นมาก่อนจะบีบต้นแขนจนน่ากลัวว่าผิวขาวๆจะมีรอยช้ำและใช้อีกมือกระชากผมนุ่มจนเจ้าตัวร้อง แต่ถึงจะเจ็บขนาดไหนแจจุงก็ไม่มีทางแสดงออกแน่ๆ
“ไอ้นายใหญ่เชวเอาตัวนังมือปืนนั่นไป!”
“ก็สมควรแล้วนี่! เพราะฉันมาอยู่ที่นี่แทนหล่อนแล้วไง”
จากนั้นเขาจ้องราวกับจะกินเลือดกินเนื้อตุ๊กตาแสนสวยให้ได้ ซึ่งอย่าหวังเลยว่าคิมแจจุงจะร้องไห้และร้องขอชีวิตอะไรกันตอนนี้...ไม่มีทางหรอก ตากลมๆจ้องกลับอย่างไม่ยอมแพ้ พวกเขาอยู่ใกล้กันมากในระยะที่ยุนโฮจะเอาชีวิตของแจจุงได้เพียงขยับมือไม่กี่ครั้ง ในเมื่อมันใกล้พอที่จะเอาชีวิตไปทิ้งลงนรกได้แจจุงก็คิดเหมือนกันว่านี่มันก็ใกล้พอที่จะหลอกล่อชองยุนโฮด้วยตัวเองได้เช่นกัน
“คุณทำฉันซะปวดไปหมด”
“แต่เธอก็เสนอให้อย่างกับอีตัว”
“แล้วจะเป็นยังไงถ้าฉันจะเป็นอีตัวให้คุณคนเดียว”
“ไร้สาระ ฉันไม่ได้ต้องการเธอตั้งแต่แรกเสียหน่อย”
“หยุดเถอะคุณชอง”
“............”
“ไม่ดีหรอที่นังนายหญิงของคุณตายไป ขืนให้มีชีวิตต่อไปคุณก็ไม่ได้เป็นแม้แต่ผู้สืบทอดหรอกฉันพนันเลย”
“หุบปากซะ คนนอกอย่างเธอไม่มีสิทธิ์มาพูดเรื่องของตระกูลเรา
“ตระกูลขุนนางที่ยกโขยงตายห่ากันไปหมดแล้วน่ะเหรอคือตระกูลของคุณ?” ตุ๊กตาปากกล้าย้อนถามทันควัน “คิดดีๆสิว่ามันใช่ตระกูลของคุณจริงๆหรือเปล่า ...คุณเป็นลูกใคร? นังนายหญิงสั่งฆ่าใครตอนคุณหนึ่งขวบ?”
“ฉันจะสั่งอีกครั้งว่าหุบปากซะคิมแจจุง!”
“เถอะน่ายุนโฮ....ชีวิตนี้เป็นของคุณ ทำไมไม่ทิ้งเรื่องเก่าๆไปแล้วใช้ชีวิตต่ออย่างสบายใจล่ะ หืม? ฉันมองออกนะว่าคุณมีความสุขแล้วก็มันมากกับการนอนกับฉัน”
“...........”
“ฉันไม่หยุดพูดหรอกนะจนกว่าคุณจะทำอะไรสักอย่าง”
“ฉันมีทางเลือกให้เธอ...หนึ่ง อยู่เป็นของเล่นให้ไอ้พวกข้างนอกที่นี่ หรือสองหุบปากและกลับตระกูลเชวดีๆ” คนอย่างตุ๊กตาแห่งตระกูลเชวผู้เย่อหยิ่งและทะนงตนแบบนี้ไม่มีทางเลือกข้อหนึ่งแน่ๆ ยุนโฮมั่นใจ ดังนั้นเขาจึงกระตุกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยตอนที่รอคำตอบ แต่หลังจากคิดแล้ว...แจจุงก็สบตาและตอบคนถามอย่างเสียงดังฟังชัด
“ไม่เลือกสักข้อ” ตุ๊กตาอาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายกำลังแปลกใจในคำตอบจนคลายมือออกเล็กน้อยพาตัวเองออกมาจากพันธนาการอันแน่นหนาไปด้วยกล้ามเนื้อแล้วก็ปีนขึ้นตักเขาอีกครั้งอย่างอุกอาจ “เพราะไม่มีข้อไหนน่าเลือก ก็เลยไม่เลือก”
“...........”
“จะบอกให้ ถ้าไม่มีตัวเลือกไหนที่บอกว่าฉันจะได้อยู่กับคุณ ฉันไม่เลือก!”
“แล้วทำไมถึงคิดว่าฉันอยากจะให้เธออยู่ด้วยนักหนา เธอก็แค่...ตุ๊กตา อย่างที่เป็นมาตลอด”
“แต่ฉันดันเป็นตุ๊กตาที่ฉลาด...ฉันรู้ว่าคนที่เล่นฉันทุกคนจะต้องชอบฉัน อย่างน้อยผิวกับหุ่นฉันก็ดี ฉันเก่ง...ฉันรู้ว่าคุณรู้”
“ใช่ ถ้ามีใครเอาเธอไปเป็นแบบตุ๊กตายางก็คงขายดีเทน้ำเทท่าเชียวล่ะ”
“นั่นไง”
“แต่...” เขาพูด มือบีบกรามแจจุงไว้พอดี “และฉันก็รู้เหมือนกันว่าเดี๋ยวฉันก็เบื่อเธอ”
“มองหน้าฉัน...และจำไว้ให้ได้ ฉันจะบอกว่า คุณต้องหลงรักฉันหัวปักหัวปำ จนอยากจะล่ามฉันไว้กับเตียง อยากให้ฉันนั่งอยู่ใต้โต๊ะทำงานของคุณแล้วก็ใช้ปากให้คุณบ่อยๆ จำเอาไว้เลย...คุณไม่รอดแน่ๆ เพราะฉันนี่แหละนายหญิงตระกูลชอง ของคุณ!”
นี่คือเรื่องตลกล่าสุดที่ยุนโฮได้ฟังจากคนอื่น
เด็กหนุ่มอ้อนแอ้นบนตักเขากำลังทำนายอย่างมั่วซั่วว่าเขาจะตกหลุมรักตัวเอง ไม่ใช่ตกหลุมรักธรรมดาเสียด้วย แต่เด็กหนุ่มคนนั้นมั่นใจเลยว่าเขาจะตกหลุมรักอย่าง ‘หักปักหัวปำ’ แถมยังบอกว่าจะเป็น ‘นายหญิง’ ของเขาอีกต่างหาก นั่นทำให้เขาต้องหัวเราะออกมา
“เธอคิดว่างั้นรึ”
“ใช่”
“ฉันไม่มีปัญหาหรอกนะกับการเลี้ยงคนเพิ่มอีกคน แต่เธอต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อแลกเปลี่ยน”
“ว่ามา”
“ไปฆ่านังผู้หญิงคนนั้นให้ฉัน”
แจจุงว่าเขาหล่อเหลาสุดๆแม้ตอนที่สั่งปลิดชีวิตใคร แล้วมันก็ทนไม่ได้เลยที่จะต้องสัมผัสหน้า เรื่อยไปจนถึงทรงผมเท่ๆของเขา เขาอบอุ่น...นั่นคือสิ่งที่แจจุงรับรู้ เขาเป็นผู้ชายอบอุ่น เขาจะต้องรักเมียและลูกของเขามากแน่ๆถ้าเขามี และไม่รู้เหตุผลเหมือนกันว่าทำไมเขาถึงนั่งเฉยๆและยอมให้แจจุงแตะอยู่แบบนั้น
“แต่กาฮีเป็นเหมือนพี่สาว...เธอเป็นคนสอนให้ฉันใช้ปืนด้วยซ้ำ”
“เธอจะทำหรือไม่ก็ได้ มันมีตัวเลือกอยู่”
นายท่านชองยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ อย่างไรเสียเขาก็ไม่ได้ตั้งความหวังอะไรกับแจจุง แล้วก็คิดเอาไว้แล้วด้วย ตุ๊กตาแสนสวยจูบที่ใบหูของเขา ทำให้เขาสุดหายใจแล้วพยายามเรียกสมาธิกลับคืนมา ในขณะที่แจจุงละไปอย่างเสียอกเสียดายแล้วลงมาหมอบอยู่ที่หว่างขาของเขา ตุ๊กตาถอดกางเกงให้เขา ใช้มือหนึ่งจัดแจงกับตัวตนอันนิ่งสงบของเขาในขณะนั้นขึ้นมานวดคลึงเบาๆแล้วก็เริ่มจรรจงจูบด้วยความรักใคร่หลงไหลที่ไม่มีใครรู้หรอกว่ามันอันแน่นอยู่ในใจและสมองของคิมแจจุงมากมายเท่าไหร่
แต่มันแสดงออกมาอย่างหยาบโลนและซื่อตรงจริงๆ
“แต่ฉันคิดอะไรได้อย่าง...เธอเป็นเหมือนพี่สาวก็จริงนะ....”
จากมุมของนายท่านชอง มีตุ๊กตาเปลือยตัวหนึ่งกำลังหมอบอยู่ตรงกลางตัวเขา มืออุ่นๆกำลังปลุกเร้าความรู้สึกอันดิบเถื่อนของคนอย่างเขาขึ้นมาทีละนิดๆ ในเวลาที่พวกเขากำลังคุยกันเรื่อง ‘การฆ่าคนตาย’
“แต่ในตอนนี้ฉันต้องการผู้ชายอย่างคุณมากกว่า”
“ดี...”
“ฉันรับปาก...ฉันจะทำให้มั่นใจว่าตาย แล้วค่อยกลับมาหาคุณ”
ริมฝีปากสีชมพูแย้มยิ้มก่อนจะทำหน้าที่ของตัวเองอย่างยอดเยี่ยมต่อไป ในใจของตุ๊กตาแสนสวยรู้สึกมีความสุขเหลือเกินที่ฝันหวานโง่ๆที่นายใหญ่เชวพูดเอาไว้กำลังเข้าใกล้ความจริงขึ้นมาอีกหน่อยแล้ว และในเวลานี้ที่ ‘ปืน’ ของเขากำลังผงาด ขากรรไกรทั้งคู่ก็เริ่มเมื่อยล้า ทว่าหากปล่อยไปกลางคันตอนนี้ก็คงจะเป็นตัวเองแน่ๆที่ต้องเสียใจ
เสียงครางของเขามันบอกว่าเขากำลังมีความสุข จังหวะการขยับสะโพกเบาๆของเขากำลังทำให้แจจุงเริ่มจะต่อกรลำบาก ความอลังการที่ประทับใจสุดๆเมื่อเย็นกำลังจ่ออยู่ในคอจนแทบสำลักอีกครั้ง ถ้าไร้เดียงสากว่านี้หน่อยคงถามตัวเองในใจไปแล้วว่าท่อนเอ็นขนาดเท่านี้สอดเข้าไปตรงนั้นที่แน่นสุดๆได้ยังไงกันนะ
แต่สงสัยไปแล้วใครจะสน? ก็ในเมื่อมันมีวิถีทางของมัน มีจังหวะ มีการตอบสนองและรุกไล่ของมันอยู่แล้ว ก็ปล่อยให้เป็นไปตามนั้นเถอะ
ในขณะเดียวกัน สิ่งที่ควรจะสนใจน่าจะเป็นเหตุการณ์ปัจจุบันมากกว่า... น้ำรักซึมออกมาจากส่วนปลาย มันอยู่ในคอของแจจุง ทั้งกลิ่นและรสปะปนอยู่ในน้ำลาย และยิ่งใช้ปลายลิ้นแตะรัวตรงทางออกของมันมากเท่าไหร่ ชายหนุ่มก็ยิ่งเกร็งร่าง แล้วมันก็ยังออกมาอย่างเรื่อยๆ
ให้ตายเถอะ... ยังไงมันก็ต้องมีคนทำแบบนี้ให้เขามาก่อนอยู่แล้ว และแม่นั่นไม่ตายเอาหรือกับการที่มันใหญ่โตและร้อนขนาดนี้ แจจุงสงสัยอีกครั้ง เวลาเขานอนกับผู้หญิงสักคน...เขาเลือกดูที่อะไรบ้างนะ หน้าตา? หน้าอก? สะโพก? หรือความกว้างของขากรรไกร? ลักษณะไหนบ้างนะที่ผู้ชายเลิศๆอย่างเขาจะเลือกมาขึ้นเตียงด้วย แต่ช่างปะไร...เขาจะเลือกยังไงก็ตามแต่ต่อไปนี้เขาจะหมดสิทธิ์นั้นแล้ว เพราะแจจุงจะกดเขาให้ดำดิ่งลงไปในความลุ่มหลงที่มีให้เขา และโลกนี้ก็จะมีแค่เขาสองคนที่คลั่งกันแทบบ้า เขาต้องคิดถึงเซ็กส์ของแจจุงเวลาที่ห่างไกลกันแน่นอน...เขาต้องคิดสิ
ไม่เคยมีใครทำให้หน้าของคิมแจจุงเลอะเทอะไปด้วยน้ำรักยกเว้นชองยุนโฮ
แม้กระทั่งนายใหญ่เชวยังไม่ทำ...แต่นั่นก็อาจเป็นเพราะแจจุงสั่งเอาไว้ก่อน สำหรับกรณีของชองยุนโฮ แจจุงไม่เคยบอก ไม่เคยสั่งอย่างเอาแต่ใจเหมือนทุกครั้ง แล้วผู้ชายที่ไหนก็รู้ว่ามันหยุดไม่ได้ ...
ใช่! ชองยุนโฮก็หยุดไม่ได้...เขาร้อนแรงเกินไป และนอกจากจะร้อนแรงแล้ว เขายัง อร่อยมาก อีกด้วยด้วย
ตุ๊กตาเช็ดหน้า กลิ่นอันเป็นเอกลักษณ์ติดจมูก รสชาติของมันยังอยู่ในปาก
ในตอนนั้นชองยุนโฮจับที่คาง แล้วก็บอก...
“ไปล้างหน้าล้างตาเถอะ...เดี๋ยวจะให้คนหาเสื้อผ้ามาให้ แล้วก็กลับมานอนให้สบาย เพราะพรุ่งนี้เธอต้องไปฆ่าคนให้ฉัน”
▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼
โอ... ให้ตายเถอะ
แค่มองหน้าเขาตอนที่กำลังสูบบุหรี่แจจุงก็ไม่รู้เลยว่าจะมีชีวิตรอดจากผู้ชายสุดระห่ำคนนี้ได้ยังไงถ้าหากไร้สติรับมือ ผู้หญิงที่เคยนอนกับเขามีใครช็อคบ้างไหมเวลาเขาโถมแรงใส่ขนาดนั้น เสียงครางของเขาติดหู...แล้วมันก็ทำให้แจจุงช่วยตัวเองในห้องน้ำไปครั้งหนึ่งแล้ว เขาร้อนแรง ร้อนแรงมากๆ เขาเหมือนหลุดมาจากหนังผู้ใหญ่ของแถบยุโรป กล้ามใหญ่ ต้นขาแน่น สะโพกปอดอันทรงพลัง ลมหายใจร้อนแผดเผา ไม่ว่าใครก็คงจะต้องยอมเขา...ไม่ว่าจะหน้าเชิดคอตั้งมาจากไหนก็ตาม เมื่อได้เห็นเขาในแบบที่แจจุงเห็นก็ควรจะเปลื้องผ้าและอ้าขาให้เขาอย่างว่าง่ายเท่านั้น
ถ้าคิดจะทำอย่างอื่น... ก็หยุด แล้วไปสวดมนต์ซะเถอะ
ตอนแรกเขาไล่ให้แจจุงไปนอนห้องอื่นที่เขาสั่งให้คนเตรียมเอาไว้ให้แล้วแต่ตุ๊กตาแสนดื้อก็ยื้อตัวเองเอาไว้ได้ เตียงของเขาอบอุ่น เขาที่นอนไม่ใส่เสื้อทุกคืนก็ร้อนแรง...
“สูบบุหรี่ในห้องเป็นประจำเหรอ”
“เปล่า แค่บางวัน”
“คุณเป็นผู้ชายที่เซ็กซี่มาก จนฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น... มันแข็งขืนทุกทีที่ฉันพิจารณาความสมบูรณ์แบบของคุณ”
“........” เขาหัวเราะเบาๆ --ตลกนักหรือ?
“คุณมีปฏิกิริยาบ้างไหมเวลามองฉัน...”
คนถามจงใจขยับหมอนที่หนุนอยู่เข้าไปใกล้ๆเขาที่นั่งอยู่อีกฝั่ง มือที่รักการฉวยโอกาสพอๆกับเจ้าของลูบอยู่บนหน้าท้องที่แบ่งเป็นหกส่วนชัดเจนของเขา พยายามควบคุมตัวเองเอาไว้ อย่าให้ลงต่ำไปกว่านั้น
“ก็แค่รู้สึกว่าเซ็กซี่ดี ไม่เอาไม่ได้”
“เยี่ยมไปเลย”
“บุหรี่หน่อยไหม?”
“ไม่...นี่ไม่ใช่ยี่ห้อประจำของฉัน”
เขาจุ๊ปากและมองตุ๊กตาเรื่องเยอะอย่างมีอารมณ์ขัน
“คุณ....”
“อะไร”
“ที่สนามบินเจเอฟเค...คุณหล่อมาก”
“แค่นี้น่ะเหรอที่อยากจะบอก”
“ตอนนั้นคุณสั่นประสาทฉันมาก ยิ่งพอรู้ว่าเป็นคนของตระกูลชองก็ยิ่งน่าสนใจ...ฉันคิดว่าคุณเป็นผัวเด็กของนายหญิงนั่นซะอีก คิดถึงขั้นตอนที่ตัวเองชนะเพราะแย่งคุณมาจากยัยป้านั่นได้”
“เพ้อเจ้อ”
“ฉันจะบอกให้...ฉันคิดแต่ภาพคุณเป็นนายใหญ่ แล้วมันก็เสียวเป็นบ้าเวลาที่นึกภาพคุณตะโกนสั่งงานลูกน้องตอนที่กำลังจัดการผู้หญิงอยู่เหมือนที่นายใหญ่เชวน่ะ”
“แล้วเธอเคยถูกนายใหญ่เชวทำแบบนั้นหรือเปล่า”
“แน่อน...เขาชอบด้วย เขาบอกว่ามันยิ่งแน่นเวลาที่ฉันตื่นเต้นเพราะถูกมอง”
“ลูกน้องที่บ้านนั้นเรียกเธอว่าอะไรแจจุง”
“เรียกว่าคุณแจจุง ถ้าไอ้คนไหนกวนตีนหน่อยก็จะเรียกคุณนายแจจุง ซึ่งฉันไม่ชอบ...การที่พวกมันเรียกแบบนั้นทำให้ผู้หญิงบางคนที่ถูกเรียกมานอนกับเขาเข้ามาฝากเนื้อฝากตัวกับฉันเหมือนกันเป็นเมียหลวงอะไรอย่างนั้นแหละ ทุเรศ”
“คุณนายแจจุง...”
“คุณต้องเรียกอีกครั้งให้ถูก...นายหญิงตระกูลชอง”
ยุนโฮหัวเราะอีกแล้ว แต่ก็ต้องหยุดเพราะดูแล้วคนข้างๆจะไม่ได้รู้สึกเสียความมั่นใจอย่างที่เขาคาดไว้เลย
“รักฉันเหรอ?”
“ใช่”
“นี่ไม่ใช่การ์ตูนเล่มๆนะที่เธอจะหลงรักใครเพราะเห็นเขาเดินผ่านไปผ่านมาแค่นั้น”
“แต่ตอนนี้คุณไม่ได้แค่เดินผ่านไปผ่านมาแล้วนี่ เรารู้จักกันแล้ว...นอนด้วยกันแล้ว ก่อนหน้านี้คุณยังทำหน้าฉันเลอะด้วย”
“.........”
“อย่าคิดมากเลย ฉันบอกว่ารักก็คือรัก มัวแต่หาคำตอบไปก็ไร้สาระ”
▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼
คฤหาสน์ตระกูลเชวเปิดต้อนรับแจจุงอีกครั้ง พวกลูกน้องแห่เข้ามาถามไถ่กันใหญ่ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างในระหว่างที่ถูกเอาตัวไปแบบนั้น และแจจุงคิดแล้วว่าถ้าบอกไปตามตรงคงได้อึ้งกันแน่ ก็เลยปลีกตัวหนีเข้าบ้านมาอย่างรีบร้อน สักพักลูกน้องคนสนิทของนายใหญ่ก็เข้ามาหาและบอกว่านายใหญ่รออยู่ที่ห้องทำงาน แจจุงไปหาเขา... ในห้องทำงานยังคงเปิดเพลงบรรเลงชวนง่วงที่เจ้าตัวชอบ เขาทักทาย ‘น้อง’ ที่คิดว่าคงไม่กลับมาอีกแล้ว รวมถึงถามไถ่เรื่องทั่วไปแล้วก็เหตุผลที่กลับมาที่นี่ด้วย
“เขาโกรธพี่มากที่ไปชิงตัวกาฮีมา”
“แหงอยู่แล้ว”
“พี่รู้มั๊ยว่าเขาให้ฉันมาฆ่ากาฮี...แล้วฉันก็จะทำ”
“แจจุง?”
“ถ้าฆ่ากาฮีได้ ฉันจะได้อยู่กับเขา”
นายใหญ่เชวถอนหายใจ เขาไม่รู้ว่าแจจุงเป็นถึงขั้นพวกบูชาความรักห่าเหวอะไรนั่นด้วย
“กาฮีไม่ได้เป็นพี่สาวเธอเหรอ”
“ใช่ แต่ว่าลองคิดดีๆแล้ว...พี่สาวกับผู้ชาย ตอนนี้ฉันอยากได้อย่างหลังมากกว่า”
“คิดดีๆสิ อย่าบ้ามันจนไม่ลืมหูลืมตาขนาดนี้ได้ไหม”
“โธ่เอ๊ย จะอะไรกันนักกันหนาล่ะนาย!? ที่กาฮีฆ่านายหญิงเชวก็เพราะหล่อนฆ่าครอบครัวของกาฮีก่อน แล้วตอนนี้กาฮีเหลือใครบ้าง? แถมตั้งแต่ผัวตายไปก็ยังเป็นโรคเครียด ซึมเศร้า พูดไม่รู้เรื่องอีก! ถ้าเป็นกาฮีหญิงแกร่งคนเดิมล่ะก็ไม่มีทางคิดจะฆ่าหรอกนะจะบอกให้”
“มันไม่เหมือนกันหรอกแจจุง”
“หยุดทำเหมือนพี่ไม่เคยฆ่าคนได้แล้ว! พอกาฮีตายวันนี้เรื่องทุกอย่างจะจบ...บอกไว้ก่อนเลยว่าถ้าพี่ยังไม่ยอมให้มันจบฉันก็จะสู้เหมือนกันใครก็ห้ามแตะแม้แต่ปลายเล็บของชองยุนโฮ...จำไว้เลย!”
นั่นคือบทสนทนาสุดท้ายระหว่างแจจุงและนายใหญ่เชวที่ผูกพันกันมาตั้งแต่เด็ก หากแต่คิมแจจุงก็ยังเป็นคิมแจจุง เมื่อผลจากการกระทำที่หวังเอาไว้มันเริ่มมีให้เห็นเป็นรูปเป็นร่าง ก็พร้อมจะหันหลังให้ทุกอย่างแล้วก้าวย่างอย่างมั่นใจต่อไป เหตุการณ์ต่อจากนั้นคือการที่แจจุงยกถาดอาหารและยาไปให้กาฮีที่นั่งเหม่ออยู่ในห้อง... แจจุงจินตนาการอยู่ครู่หนึ่งเลยว่าคนแบบนี้ฆ่านายหญิงของตระกูลใหญ่ขนาดนั้นได้ยังไง บางที สวรรค์ก็อาจจะเป็นใจให้เด็ดหัวคนชั่วทิ้งอย่างง่ายดายก็ได้ และวันนี้นรกก็ส่งแจจุงมา...ให้พากาฮีออกจากความทุกข์ทรมานทางใจแล้วส่งไปสวรรค์เสียให้จบๆ
กาฮียิ้มให้และจับมือแจจุง มืออุ่นๆทำให้เธอยิ้มออก แจจุงไม่ได้พูดอะไรกับเธอทั้งสิ้นเพียงแต่ใช้เวลาน้อยนิดที่มีในการแปรงผมตรงยาวของพี่สาวที่เคยสวยมากให้เข้าที่เข้าทาง แล้วก็บอกเธอว่าวันนี้มีอาหารอร่อยที่เธอชอบมาให้ แถมยังอาสาเป็นคนป้อนให้เอง
พี่สาวชมว่ามันอร่อย ในขณะที่ตุ๊กตาแสนสวยประจำตระกูลเชวก็ยังคอยป้อนและดูแลความสะอาดเช็ดปากให้อย่างที่ไม่เคยทำให้ใคร ถึงการมานั่งทำอะไรแบบนี้ อย่างเช่นการดูแลคนป่วยทางจิตเล็กๆมันจะอึดอัดและยืดยาดน่ารำคาญไปสักหน่อยก็เถอะ แต่ในเมื่อนี่จะเป็นครั้งสุดท้ายของกาฮียังไงแจจุงก็จะทำให้
แจจุงเจอกับกาฮีตอนอายุสิบห้า เธอเข้ามาในฐานะเลขาของนายใหญ่คนก่อนแล้วก็ไม่มีใครรู้มาจนถึงตอนนี้ว่าทำไมเธอถึงยิงปืนเก่งขนาดนั้น แจจุงเคยเป็นหนึ่งคนที่ยืนปรบมือทุกครั้งเวลาที่เห็นกาฮียิงตรงเป้าพอดีเป๊ะ และตอนนั้นเองที่ทำให้รู้สึกว่าถ้าชีวิตนี้ยิงปืนเป็นอีกสักอย่างคงสนุกขึ้นมากแน่ๆ
แล้วไม่นานกาฮีที่โตกว่าหลายปีก็ออกไปอยู่กินกับคนรัก รู้สึกว่าพวกเขาอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขโดยที่ไม่ต้องมีลูกมาร้องงอแงตอนดึกๆโดยที่ไม่รู้ว่าพอโตเป็นหนุ่มเป็นสาวแล้วจะใจแตกหรือเปล่าซึ่งแจจุงคิดว่าไม่มีจะดีกว่า อีกอย่าง...ไม่ได้จดทะเบียนสมรส แล้วก็ไม่รู้ว่าธุรกิจของสองสามีภรรยาไปขัดผลประโยชน์และท้าทายอิทธิพลของตระกูลชองอย่างไร อุบัติเหตุในวันนั้นถึงได้เกิดขึ้นมาได้และมันทำให้สามีของกาฮีได้รับความกระทบกระเทือนที่สมอง เขานอนนิ่งบนเตียงคนไข้อยู่หนึ่งอาทิตย์เต็มๆ สภาพเขากับอุปกรณ์แพทย์ระโยงรยางค์เต็มไปหมดดูน่าอนาถเกินกว่าจะเรียกเขาว่าเข้าชายนิทราเต็มทีแต่หมดก็ยังเรียกเขาอย่างนั้น และตอนนั้นเองที่กาฮีและแจจุงได้คุยกัน พอได้ยินว่าเกี่ยวกับกับตระกูลชองเรื่องราวก็ชักจะสนุกขึ้น...เอาล่ะสิ คนเลวอย่างแจจุงยิ่งเลวเข้าไปอีกเมื่อเป็นคนออกปากสนับสนุนยกใหญ่ว่าควรเก็บนังนายหญิงนั่นเพื่อเป็นการตัดปัญหาไปเลยทีเดียว แล้วทุกอย่างก็เกิดขึ้น...แจจุงยืนอยู่ข้างๆกาฮีตอนซุ่มยิง รอยยิ้มสดใสเหมือนเห็นทิวทัศน์สวยงามตรงหน้าปรากฎทันทีที่กระสุนลูกแรงฝังอยู่ในท้องหญิงแก่แพศยาคนนั้น ...หมดตัวรกหูรกตาหนึ่งแล้วตั้งแต่ตอนนั้น ต่อไปนี้คนอย่างชองยุนโฮก็คงไม่ต้องเดินตามใครอย่างเสียศักดิ์ศรีอีกแล้ว แจจุงมองเห็นตั้งแต่ที่สนามบินเจเอฟเคแล้วว่าคนที่ดูดีเหมือนพระเจ้าอย่างเขาควรจะเดินนำหน้า มีลูกน้องล้อมหน้าล้อมหลัง เขาควรจะใส่ถุงมือหนังเวลาที่จะยิงหัวใครตาย มือสวยๆของเขาไม่ควรสัมผัสใบหน้าสกปรกๆของใครอื่นเวลาที่เขาปล่อยหมัด เขาคือบอส... คือเจ้าชีวิตของคนนับพัน รวมถึงแจจุงด้วย ที่สำคัญเลยก็คือ...เขาไม่ควรลุ่มหลงในรสรักอันเผ็ดร้อนของคนอื่นที่ไม่เคยเทียบได้กับแจจุง ไม่ควรไปทำตัวร้อนแรงต่อหน้าใคร และเขาจะไม่ได้ทำแน่เมื่อเขามีแจจุงอยู่ข้างๆ นั่นแหละ! เขาควรได้มีชีวิตเป็นของตัวเอง และนี่ก็ถึงเวลาแล้วที่จะทำให้เขาได้ปลดปลอกคอและทุกอย่างทิ้งลงหลุมไปกับยัยแก่นั่นสักที
ไม่นานจากนั้นสามีที่นอนสมองบวมไร้ทางรอดของกาฮีก็ตาย ต่อจากนั้นผู้หญิงเก่งๆคนหนึ่งก็กลายเป็นอีกแบบหนึ่งที่ตรงกันข้ามไปเลย ไม่มีใครตัดสินได้ว่ากาฮีจะดีหรือบ้ากันแน่ แต่สุดท้ายแล้วเรื่องก็ดำเนินมาอย่างนี้...
สุดท้ายเธอก็โง่และเชื่องช้าพอที่จะถูกคนไว้ใจฆ่าตาย
ในอาหารทุกอย่างที่กำลังป้อนอยู่มีสารอันตรายอยู่ปริมาณหนึ่ง และแจจุงเริ่มรู้ว่ามันเริ่มออกฤทธิ์แล้วตั้งแต่ที่กาฮีชี้ลงในถ้วยซุปจืดๆแล้วก็บอกว่ามันร้อน ทั้งที่มันก็เริ่มอุ่นลงบ้างแล้ว …ตุ๊กตาแสนสวยแต่ไม่มีหัวใจไว้แบ่งให้ใครแล้วนอกจากชองยุนโฮมองหน้าคนที่เป็นเหมือนพี่สาวโดยไม่พูดอะไรสักคำ
เขารู้สึกผิด...
แต่ถ้ากาฮีไม่ตายวันนี้ ชองยุนโฮอาจจะไม่ได้เป็นของแจจุงตลอดกาล
และถ้าเธอตาย...เขาก็จะไปไหนไม่ได้แล้ว แค่นี้เอง
จัดแจงให้คนใกล้จะตายนอนลงเหมือนเดิมแล้วแจจุงก็บอกลา จูบหน้าผากคนที่นอนอยู่แล้วก็นั่งดูอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งเธอนอนหลับตา แล้วก็กระอักเลือดออกมาชุดใหญ่จนเปรอะที่นอนเต็มไปหมด แล้วแจจุงก็รู้ว่านี่คือนาทีสุดท้ายของเธอในตอนที่เธอบีบมือแจจุงแน่นจนรู้สึกชาแล้วเรี่ยวแรงทุกอย่างก็คลายลง เหตุการณ์ค่อยๆสงบลง ลมหายใจของเธอก็เหมือนกัน
ลมหายใจที่นิ่งสนิทบอกแล้วว่าเธอไปแล้ว ...ไปพร้อมกับความตั้งใจที่จะล้างแค้นของตระกูลชอง
ถึงจะทำเพราะหวังผลเหมือนทุกทีก็ตาม...
แต่แจจุงไม่เคยฆ่าใครแล้วรู้สึกหน่วงๆที่ใจแบบนี้มาก่อน
แต่ก็ช่างมันไปไม่ดีกว่าหรือ...เพราะจากนี้ก็เหลือแค่ทำให้...ชองยุนโฮ หลง คิมแจจุง หัวปักหัวปำ
ส่วนจะรักหรือไม่รักนั่นก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของเขา
TBC
▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼
TALK
จริงๆกะจะให้3ตอนจบ 5555555555555555
นี่ไปกันใหญ่ แต่คือถ้าจะให้มันเป็นSFก็ต้องเป็น4ตอนจบเนาะ
เพราะงั้นจะดองตอน4นานๆ หลอกให้ทุกคน รอ ~
สำหรับตอน2นี่ต้องดึงลมปรานมาทำสมาธิแบบสูงสุดอีกแล้ว
คือเขียนฉากประเภทนั้นไม่ถนัดเลยค่ะ ไม่ใช่คนก๋ากั่นเท่าไหร่ นิดหน่อยเอง
กรี๊ดดดดดดดดด~~ (ใครเขาจะเชื่อหล่อนยะ!?)
โอยยยย จริงๆแล้วควรพูดถึงคนต้นเรื่องของเรานะ
วันนี้MVและเพลงเต็มออกแล้ว
โอยยยยย สุดจะบรรยาย ไม่รู้จะบรรยายอะไรนอกจาก "โอยยยยยยย"
หล่อมากเลย~~
ถึงเพลงจะโฉดน้อยกว่าที่เราคิดไปนิดนึงก็เถอะเนาะ แต่หล่อมากจริงๆ งื้อ
เพลงในอัลบั้มก็เพราะมาก เพลงดีๆทั้งนั้นเลยค่า~~~
แล้วมันก็เลยกลายเป็นว่าฟิคเรามากมายกว่าเพลงเขาเยอะแยะซะงั้น 55555555
ทอล์คไม่มีอะไรเลยนอกจากอวยสองหนุ่ม
เป็นเป็นว่าพาร์ทนี้ก็ขอบคุณทุกคนเหมือนเคยนะคะที่เข้ามาอ่านและคอมเม้นกัน
น่ารักมากๆ เรารักคุณ~~
เย้ะ!!!!
ทวีตเม้ามอยก๋ากั่นฟาดฟันยิงปืนที่ #catchmechungyunho นะจ๊ะ
แล้วเจอกันค่ะ
ฮิ้ว~~~~~~~
ปล. ไปหาเราที่ @erkchun นะ
▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼
TALK
จริงๆกะจะให้3ตอนจบ 5555555555555555
นี่ไปกันใหญ่ แต่คือถ้าจะให้มันเป็นSFก็ต้องเป็น4ตอนจบเนาะ
เพราะงั้นจะดองตอน4นานๆ หลอกให้ทุกคน รอ ~
สำหรับตอน2นี่ต้องดึงลมปรานมาทำสมาธิแบบสูงสุดอีกแล้ว
คือเขียนฉากประเภทนั้นไม่ถนัดเลยค่ะ ไม่ใช่คนก๋ากั่นเท่าไหร่ นิดหน่อยเอง
กรี๊ดดดดดดดดด~~ (ใครเขาจะเชื่อหล่อนยะ!?)
โอยยยย จริงๆแล้วควรพูดถึงคนต้นเรื่องของเรานะ
วันนี้MVและเพลงเต็มออกแล้ว
โอยยยยย สุดจะบรรยาย ไม่รู้จะบรรยายอะไรนอกจาก "โอยยยยยยย"
หล่อมากเลย~~
ถึงเพลงจะโฉดน้อยกว่าที่เราคิดไปนิดนึงก็เถอะเนาะ แต่หล่อมากจริงๆ งื้อ
เพลงในอัลบั้มก็เพราะมาก เพลงดีๆทั้งนั้นเลยค่า~~~
แล้วมันก็เลยกลายเป็นว่าฟิคเรามากมายกว่าเพลงเขาเยอะแยะซะงั้น 55555555
ทอล์คไม่มีอะไรเลยนอกจากอวยสองหนุ่ม
เป็นเป็นว่าพาร์ทนี้ก็ขอบคุณทุกคนเหมือนเคยนะคะที่เข้ามาอ่านและคอมเม้นกัน
น่ารักมากๆ เรารักคุณ~~
เย้ะ!!!!
ทวีตเม้ามอยก๋ากั่นฟาดฟันยิงปืนที่ #catchmechungyunho นะจ๊ะ
แล้วเจอกันค่ะ
ฮิ้ว~~~~~~~
ปล. ไปหาเราที่ @erkchun นะ
▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼
สนุกมากกกกกกก บีดิวเวลามีแรงบันดาลใจนี่เขียนได้ก๋ากั่นมั่นใจมาก ชอบสุดๆ คนอ่านๆแล้วรู้สึกเหมือนมีปืนจ่อหัวอยู่ตลอดเวลา 5555 แบบว่าตื้นเต้นเร้าใจค่า อย่าคิดเป็นอื่น ชอบแจจุงตุ๊กตามาก อารมณ์นางดาร์คและหลอนเหมือนนางเอกเรื่อง Amalie + Leon the Professionis (หนังเก่าไปรึเปล่าแหะแหะ). ขอบคุณมากๆเลย อ่านแล้วสนุก มีความสุข กระปรี้กระเปร่าและหายกลัวปืนไปเลย 5555 ไม่ไปเม้าในทวิตละนะคะ เขิลลลล์ ขอบคุณค่า รักบีดิวนะ
ReplyDeleteโอ๊ยนางสถาปนาตัวเองเป็นนายหญิงเองเลยค่า
ReplyDeleteอยากได้อะไรก็ต้องทำเองซินี่ นี่แหละน่าง
อ่านไปอ่านมารุ้สึกเหมือนจะเปง นางงูพิษเลยให้ตายเหอะ
แอบหน่วงๆตามนางตอนสุดท้ายนี่แหละ
จะรอตอนจบน้า ว่าแต่จะจบแล้วหรอ กำลังอิโรติกอยุ่เลย